9 / 126 - 120
120 . نبود نسزد مر مردمان مدينه را و نه آنى آنانى كه هستند در گرد ايشان از بيابانيان چون مزينه و جهينه و اسلم و اشجع و غفار كه سپس ايستند در غزو از اين فرستادهء خداى و نخواهند و بىرغبتى كنند به تنهاى خويش از تن عزيز او ، آنت به سبب اينكه ايشان نرسد به ايشان هيچ تشنگى و نه هيچ رنجى و ماندگى و نه هيچ گرسنگى در راه نصرت دين خداى و نسپرند هيچ جاى سپردنى كه به خشم آرد و گرم كند مزاج ناگروندگان را و نيابند نرسند از هيچ دشمنى هيچ يافتنى كامى مگر كه [ 255 ] نوشته شد براى ايشان به آن كردارى شايسته . بدرستى كه خداى گم نكند مزد نيكوكاران را .
121 . و هزينه نكنند هيچ هزينهء خردى نه كوچكى و نه بزرگى و نبرّند واپس نكنند هيچ رودكدهء را مگر كه نوشته شد مر ايشان را تا پاداشت دهد ايشان را خداى نيكوترين خوبتر آنچه بودند كه همىكردند از كردار ايشان .
122 . و نبود گروندگان كه بيرون شوند بر سبيل وجوب همهگان ، پس چرا بيرون نشد از هر گروهى از ايشان تنى چند يا يكى تا دانا شوند در كار كيش اسلام و تا كه بيم كنند گروه خويش را چون كه باز آيند به سوى ايشان ، تا مگر ايشان بترسند و بپرهيزند .
123 . اى آنانى كه گرويدند ! كارزار كنيد با آنانى كه نزديك مىباشند شما را از ناگروندگان و يابند ايشان در شما درشتيى و صلابتى و دانيد كه خداى با پرهيزكاران است به عون و نصرت .
124 . و چون كه فرو آورده شد سورهء كه در آن توبيخ منافقان است پس هست از ايشان آنى كسى كه مىگويد كه كدام شما افزود او را اين سوره گرويدنى تصديقى و يقينى ، پس امّا آنانى گرويدند پس افزود ايشان را اين سوره گرويدنى و ايشان شادى مىكنند به اين كه قرآن فرو آمد .
125 . پس امّا آنانى كه هست در دلهاى ايشان بيمارى شك و نفاق پس افزود ايشان را پليدى انكارى و كفرى به سوى پليدى ايشان و مردند و ايشان ناگروندگانند .
126 . ا و هيچ نبينند كه بحقيقت ايشان آزموده مىشوند به درويشى و بيمارى و اندوه و به هر نوع بلاها در هر سالى [ 256 ] يك بار يا دو بار باز پس توبه نمىكنند باز نيايند از معصيت و نه ايشان پند پذيرند به آنچه خداى به ايشان كند ؟
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 172
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص١٧٢