تخطي إلى المحتوى الرئيسي

القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 166

مساهمون:

ص١٦٦
9 / 80 - 72 72 . وعده كرد خداى گروندگان را از مردان و گروندگان را از زنان بهشتهايى كه همىرود از زير درختان آن جويهاى مى و انگبين و آب و شير جاويد جاويدان در آن و آرامگاههاى خوش در بهشتهاى باشيدنى و خشنودى اندك از خداى بزرگتر است ازين همه . [ 245 ] آنت او فيروزى است بزرگ . 73 . اى پيغامبر ! كوشش كن به جنگ با ناگروندگان و دورويگان و درشتى كن بر ايشان . و جاى پناه ايشان دوزخ است و چه بدا بازگشت آن دوزخ . 74 . سوگند ياد كنند به خداى كه نگفتند و سوگند كه هراينه گفتند سخن كافرى ناگروندگى را و گشتند ناگروندگان پس از مسلمانئ خويش و آهنگ كردند به آنچه نرسيدند و نيافتند و هيچ كينه نداشتند مگر كه بىنياز كرد ايشان را خداى و فرستادهء او از افزونئ خويش پس اگر بازآيند از عداوت و نفاق باشد آن بهتر مر ايشان را و اگر بر گردند عذاب كند ايشان را خداى عذابى دردناك در اين جهان نزديكتر و در آن جهان بازپسين و نيست مر ايشان را در زمين از هيچ دوستى و يارى نگه‌دارى و نه هيچ يارىگرى بازدارندهء عذاب . 75 . و هستند از ايشان آنى كسانى كه پيمان كرد كردند خداى را ، سوگند اگر دهد ما را از افزونئ خويش هراينه صدقه دهيم و هراينه باشيم از نيكان بسامانان . 76 . پس چون كه داد ايشان را از افزونئ نيكويى خويش ، بخيلى كردند سفلگى كردند به آن و برگردند و ايشان روى گردانندگانند در معلوم خداى . 77 . پس از پى در آورد ايشان را دورويگى در دلهاى ايشان تا آن روزى كه بينند رسند او را به شومى آنچه خلاف كردند خداى را آنچه وعده كردند كرده بودند او را و به شومى آنچه بودند كه دروغ همىگفتند . 78 . ا هيچ ندانستند كه بحقيقت خداى [ 246 ] همىداند نهان ايشان را و راز آشكار ايشان را و ندانستند كه بحقيقت خداى دانا همه‌دان ناپيداهاست . 79 . آنانى كه عيب همىكنند طعنه مىزنند افزونى دهندگان را خوش منشان را از جملهء گروندگان عبد الرحمن بن عوف و عاصم بن عدى در صدقه‌ها دادنيها به صدق و آنانى كه نمىيابند مگر كوشش خويش آنچه به رنج به دست آورده باشند پس فسوس همىكنند از به ايشان . جزاى فسوس دهد خداى از ايشان را و مر ايشان راست عذابى دردناك درين جهان . 80 . آمرزش خواه مر ايشان را منافقان را يا آمرزش مخواه مر ايشان را ، اگر آمرزش خواهى مر ايشان را هفتاد بار پس هرگز نيامرزد خداى مر ايشان را . آنت به سبب اين كه ايشان نگرويدند به خداى و به اين فرستادهء او و خداى راه ننمايد گروه بيرون آيندگان را از فرمان .