9 / 66 - 58
58 . و هست از ايشان آنى كسى كه عيب همىكند ترا در صدقهها قسمت غنايم پس اگر داده شوند از آن خشنود شوند و اگر داده نشوند از آن به مراد ناگاه در حال ايشان خشمگين شوند .
59 . و اگر كه بحقيقت ايشان خشنود شدندى آنچه داد ايشان را خداى و اين و فرستادهء او و گفتندى [ 242 ] بسندهء ماست خداى ، زودا كه دهد ما را خداى از افزونئ و نيكويى خويش و نيز اين فرستادهء او نصيب كند ما را از آن كه ما به خداى آهنگ كنندگانيم به اميد ، تا ما را ثواب دهد و عقاب از ما بگرداند .
60 . هراينه هراينه دادنيهاى به صدق زكاتها مر درويشان نيازمندان راست و مر گدايان بيچارگان را و مر كنندگان كار كاركنان را بر آن صدقات و مر فراهم آورده شد دلهاى ايشان و در گشادن گردنها از بند بندگى يعنى مكاتبان و وام داران و تاوان داران و در راه خداى غازيان يا حاجيان و راهگذرى يعنى خداوند و ملازم او پسر راه . پديد كردهء از خداى . و خداى داناست به مواضع صدقات استوار كار حكم كننده به قسمت آن .
61 . و هستند از ايشان آنانى كه مىآزارند مىرنجانند پيغمبر را و همىگويند او گوشى شنونده است . بگوى ، تو اى محمّد كه او گوش شنوندهء نيكى است مر شما را همىگرود به خداى و باور دارد مر گروندگان را و سبب بخشايشى است مر آنانى را كه گرويدند از شما . و آنانى كه مىآزارند مىرنجانند فرستادهء خداى را مر ايشان راست عذابى دردناك .
62 . سوگند همىياد كنند به خداى مر شما را تا كه خشنود كند شما را ايشان و خداى و فرستادهء او سزاوارتر به اين كه خشنود كنند او را اگر هستند گروندگان .
63 . ا ندانستند كه بحقيقت شأن اين است كه هر كه خلاف كند نسازد خداى را و فرستادهء او را پس بدرستى كه مرو راست آتش دوزخ ، جاويدان در آن ؟ آنت رسوايى است خوارى بزرگ .
64 . همىترسند پرهيزند دورويگان كه فرستاده شود بر ايشان سورهء كه آگاه كند بكند ايشان را به آنچه هست در دلهاى ايشان . بگو ، فسوس مىداريد [ 243 ] كه خداى بيرون آرنده پديد كننده است آن را كه همىترسيد پرهيزيد از آن .
65 . و اگر پرسى ايشان را ، هراينه گويند كه بحقيقت بوديم كه در سخن نابكار در مىآمديم و مىگفتيم و بازى همىكرديم . بگوى ا به خداى و به آيتهاى حجّتها او و به اين فرستادهء او بوديد كه فسوس مىداريد ؟
66 . پوزش مخواهيد عذر مياريد از آن كه بحقيقت ناگرونده گشتيد پس گرويدن خويش پس از گرويدن « 1 » خويش ، اگر گذرانيم گذاريم از گروهى از شما عذاب كنيم گروهى را به سبب اينكه ايشان بودند گنهكاران .
هامش
( 1 ) . م : « گرديدن »