6 / 51 - 43
43 . پس چرا چون آمد ايشان را عذاب ما زارى كردندى و لكن سخت شد دلهاى ايشان و آراست براى ايشان ديو آنچه بودند كه مىكردند .
44 . پس چون فراموش كردند آنچه ياد داده شدند به آن ، گشاديم بر ايشان درهاى هر چيزى . تا چون شاد شوند به آنچه داده شدند ، گرفتيم ايشان را ناگاه ، پس ناگاه ايشان نوميد شوندگانند .
45 . پس بريده شد بن و بيخ گروه آنانى كه ستم كردند و سپاس و ستايش مر خداى راست پروردگار جهانيان .
46 . بگوى : ا ديديد اگر گيرد خداى شنوايى شما را و بيناييهاى شما را و مهر نهد بر دلهاى شما كيست خدايى جز خداى آرد شما را آن را ؟ نگر كه چون مىگردانيم نشانها را باز پس ايشان مىگردند .
47 . بگوى : ا ديديد خويشتن را كه اگر [ 161 ] آيد شما را عذاب خداى ناگاه يا آشكار هيچ نيست كرده شوند مگر گروه ستمكاران ؟
48 . و نفرستيم فرستادگان را مگر مژده دهندگان و بيم كنندگان ، پس هر كه بگرود و بسامان گردد پس نه ترسى بر ايشان و نه ايشان اندوهگين مىشوند .
49 . و آنانى كه به دروغ داشتند به نشانهاى ما ، ببسايد ايشان را عذاب به آنچه بودند كه بيرون مىشدند از فرمان .
50 . بگوى : نمىگويم مر شما را نزد من گنجهاى خداى و نمىدانم ناپيدا را و نمىگويم مر شما را كه من فرشتهام ، نه پىروى مىكنم مگر آنچه پيغام كرده مىشود به من . بگوى : هيچ برابر باشد نابينا و بينا ؟ ا پس در نينديشيد ؟
51 . و بيم كن به آن ، آنانى را كه همىترسند كه گرد كرده شوند به پروردگار خويش ، نيست مر ايشان را از فرود او دوستى و نه خواهشگرى تا مگر ايشان پرهيزند .
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 111
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص١١١