6 / 42 - 34
34 . و هراينه به دروغ داشته شد فرستادگان از پيشت ، پس شكيبايى كردند بر آنچه به دروغ داشته شدند و [ 159 ] آزرده شدند تا آمد ايشان را يارى ما و نه گردانندهء مر سخنان خداى را و هراينه آمد ترا از آگاهى فرستادگان .
35 . و اگر بود كه بزرگ شد بر تو روى گردانيدن ايشان ، پس اگر توانى كه جويى سوراخى در زمين يا نردبانى در آسمان پس آيى ايشان را به نشانى و اگر خواستى خداى هراينه فراهم آوردى ايشان را بر راه راست پس مباش هيچگونه از نادانان .
36 . هراينه پاسخ كند آنانى كه شنوند ، و مردهگان برانگيزد ايشان را خداى باز پس به او بازگردانده شوند .
37 . و گفتند : چرا فرو نياورده شد برو نشانى از پروردگارش ؟ بگوى : بدرستى كه خداى تواناست بر كه فرو آرد نشانى و لكن بيشترين ايشان نمىدانند .
38 . و نيست از جنبندهء در زمين و نه پرّندهء كه پرّد به دو بال خويش مگر گروهانى مانندان شما . سستى نكرديم در نامه از چيزى باز پس به پروردگار خويش گرد كرده شوند .
39 . و آنانى كه به دروغ داشته شدند به نشانهاى ماكرانند و گنگانند در تاريكيها . هر كه خواهد خداى گمراه گرداندش و هر كه خواهد گرداند او را بر راهى راست . [ 160 ]
40 . بگوى : ا ديديد شما اگر آيد شما را عذاب خداى يا آيد شما را رستخيز ؟ ا جز خدا را خوانيد ؟ اگر هستيد راستگويان .
41 . نه كه او را خوانيد و بس ، پس باز برد آنچه را كه مىخوانيد به او اگر خواهد و فراموش كنيد « 1 » آنچه انباز آريد .
42 . و هراينه فرستاديم به گروهانى از پيشت ، پس گرفتيم ايشان را به سختى و تنگى تا مگر ايشان زارى كنند .
هامش
( 1 ) . م : « فراموش كند »