معرفت عظيم و ذكر رفيع خود به قلب نورانى او سپرده ، تا آنجا كه نام او را با نام خود قرين ساخته ، و كلام عزيز خود را بر او نازل فرموده ، و روح الامين و ديگر فرشتگان مقرب را بر او فرود آورده ، و عمل هر كه را كه حرمت او نگاه ندارد ، و لو به بلند ساختن آواز خود بالاى آواز او ، باطل گرداند . و ياد آور نعمت و منّت بزرگ خدا را بر كسانى كه شرف صحبت او دريافتند و به سعادت ديدار جمال او و شنيدن سخنان دلنشين او نائل شدند ، و تأسّف خور از اينكه اين نعمت بزرگ نصيب تو نگشت ، و به درگاه الهى تضرّع كن كه از صحبت آن حضرت در آخرت محروم نشوى ، و به اجابت اين دعاى خود اميدوار باش ، از آن رو كه خدا ايمان را روزى تو ساخته و تو را از وطن خود با شوق و محبّت براى زيارت او روانه و گسيل كرده .
و چون به مسجد آن حضرت در آمدى ، به ياد آر كه نخستين موضعى كه فرائض الهى در آن به پا داشته شده آنجاست ، و آن جايگاه افضل خلق خدا در حيات و ممات است . و بسيار اميدوار باش كه خداوند به دخول خاشعانهء تو در آن مكان مقدّس بر تو رحم كند ، و چقدر شايستهء آن مكان است كه خواستار خشوع از دل هر مؤمنى باشد .
و چون به زيارت او آمدى ، سزاوار است كه در پيشگاه او خاضع و خاشع و با پروا بايستى ، و او را در حالى كه زنده مىانگارى زيارت كنى ، و به قبر او نزديك مشوى مگر چنان كه نزديك آن بزرگوار در حالى كه زنده است مىروى ، زيرا ميان ممات و حيات او فرقى نيست ، و اگر در دل خود پريشانى و پراكندگى بيابى ايمانت تمام نيست ، و بايد بدانى كه او به حضور و ايستادن و زيارت تو عالم است ، و سلام و صلوات تو به او مىرسد . پس صورت بزرگوار او را در خيال خود مصوّر ساز ، و چنان تصوّر كن كه در مقابل تو بر تخت عظمت نشسته ، و رتبهء عظيم او را در دل خود حاضر كن ، و در روايتى وارد شده است كه : خداى تعالى فرشته اى را بر قبر او گماشته تا سلام هر يك از امّت او را كه بر او درود فرستد به او برساند . و اين در حقّ كسى است كه نزد قبر او حاضر نيست ، پس چگونه خواهد بود نسبت به كسى كه خانواده و وطن خود را ترك كرده و به شوق ديدار او بيابانها پيموده ، و به مشاهدهء مشهد منوّر او قانع و خرسند گشته ، زيرا از مشاهدهء طلعت نورانى و جمال تابناك
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 500
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص٥٠٠