و ياران شهيد كردند ، و اهل بيت او را در آنجا اسير نمودند ، پس اندوه دل خويش تازه كن ، و ژوليده موى و غبار آلود و شكسته دل و غمگين و گريان داخل آن زمين شو ، و حرمت و شرافت آن را به خاطر آر ، كه آن زمينى است كه در خاكش شفاست ، و دعا در آنجا رد نمىشود ، و خداوند در قيامت آن را بلندترين بقعه هاى بهشت مىسازد ، پس در آن زمين آهسته و با پروا رفت و آمد كن .
و چون براى زيارت داخل حائر ( موضعى كه روضهء مقدّسهء سيد الشّهداء عليه السّلام در آنجاست ) شدى ، و چشمت بر ضريح منوّر افتد ، و سپس بر ضريح اصحاب او كه با او شهيد شدهاند و در يك موضع در كنار او گرد آمدهاند ، اشخاص ايشان را در خاطر خود مجسّم ساز ، و وقايع و بلاها و محنتهائى كه بر آنان گذشته به ياد آر ، و حضرت ابى عبد اللَّه الحسين عليه السّلام را تصوّر كن كه در ميدان كربلا ايستاده ، و يكايك اصحاب به خدمت او مىرسند و مىگويند : السلام عليك يا ابا عبد اللَّه و اذن جهاد مىگيرند ، و حضرت به ايشان اذن مىدهد ، و هر يك خود را به ميان انبوهى از دشمنان مىافكند ، و سرانجام در راه او كشته مىشود ، و چون از حيات خود نوميد مىشود به آواز بلند فرياد مىكند : ادركنى يا ابا عبد اللَّه و او عليه السّلام بسرعت مىتازد و جثّهء او را از ميدان بر مىدارد و به ديگر برادران شهيدش ملحق مىسازد . و امثال اين را به خاطر آر ، و اندوه و گريهء خود را تازه ساز ، و آرزو كن كه در آن ميدان با آنها بودى ، و بگو : كاش با ايشان مىبودم تا به رستگارى بزرگ نائل مىشدم .
آنگاه آداب باطنى را در زيارت آن حضرت عليه السّلام مراعات كن ، و همچنين در زيارت هر يك از امامان عليهم السّلام ، كه بهنگام حضور نزد هر يك از ايشان بايد جلالت شأن و عظمت قدر و حقّ بزرگ هر يك را ياد آورى ، و آنچه مناسب حال و سرگذشت اوست متذكَّر شوى ، و تعظيم و اجلال و اندوه و شادى و امثال اينها را كه در خور هر مقام است در دل خود حاضر كنى .
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 503
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص٥٠٣