تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 365

مساهمون:

ص٣٦٥

به او باز مىگرديم « ، بار خدايا در اين مصيبت به من اجر بده و بهتر از آنچه از دست داده‌ام به من كرامت فرما ، مگر اينكه خدا چنين مىكند » . و فرمود : « خداى عز و جل فرمود : هر گاه مصيبتى به بندهء خود در بدن يا مال يا فرزند او متوجّه سازم ، پس او با صبر نيكو آن را پذيرا شود ، شرم مىكنم از اينكه در قيامت ترازوئى براى او برپا كنم يا دفتر عمل او را بگشايم » . ( 1 ) و فرمود : « صبر بر سه قسم است : صبر بهنگام مصيبت ، و صبر بر [ مشقّت ] طاعت ، و صبر كردن از گناه ، پس هر كه بر مصيبت شكيبا باشد تا آن را با صبر نيكو و اگر داند ، خداوند براى او سيصد درجه مىنويسد ، كه ميان هر درجه تا درجهء ديگر مانند فاصلهء آسمان و زمين باشد ، و هر كه بر طاعت شكيبائى كند خداوند براى او ششصد درجه مىنويسد كه ميان هر درجه تا درجهء ديگر فاصلهء ميان درون زمين تا عرش باشد ، و هر كه بر مصيبت صبر كند خداوند براى او نهصد درجه مىنويسد كه فاصلهء ميان هر درجه تا درجهء ديگر به اندازهء فاصلهء ميان قعر زمين تا منتهاى عرش باشد » . و فرمود : « سيأتي على النّاس زمان لا ينال الملك فيه الا بالقتل و التّجبّر ، و لا الغنى الا بالغصب و البخل ، و لا المحبّة الا باستخراج الدّين و اتّباع الهوى ، فمن ادرك ذلك الزّمان فصبر على الفقر و هو يقدر على الغنى ، و صبر على البغضة و هو يقدر على المحبّة ، و صبر على الذّلّ و هو يقدر على العزّ ، آتاه اللَّه ثواب خمسين صدّيقا ممّن صدّق بى » « به زودى زمانى بر مردم آيد كه پادشاهى جز بوسيلهء كشتن و ستمگرى بدست نيايد ، و ثروت جز با غصب و بخل پيدا نشود ، و دوستى جز بوسيلهء بيرون آمدن از دين و پيروى هوى و هوس حاصل نشود ، پس هر كه آن زمان را دريابد و بر فقر صبر كند ، با آنكه بر تحصيل ثروت توانائى داشته باشد ، و بر دشمنى صبر كند با آنكه بر دوستى [ از راه نادرست ] توانا باشد ، و بر ذلَّت صبر كند و حال آنكه بتواند عزّت بدست آورد ، خدا ثواب پنجاه صدّيق از كسانى كه مرا تصديق نموده‌اند به او بدهد » . ( 2 )

هامش
( 1 ) اين احاديث را با « احياء العلوم » : 4 - 53 ، كتاب صبر ، تصحيح كرديم . .
( 2 ) اين روايت و ما قبل آن را با « اصول كافى » : باب صبر ، و « وافى » : 3 - 321 - 323 ، باب صبر ، تصحيح كرديم . .
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 365 | ملا محمد مهدي النراقي / دكتر سيد جلال الدين مجتبوي