فصل 24 انابت ( بازگشت به سوى خدا )
بدان كه انابت بازگشت از هر چيزى غير از خداست و رو آوردن به خداى تعالى در دل و در گفتار و كردار ، تا پيوسته در فكر و ذكر و طاعت او باشد ، و اين آخرين درجات توبه و بالاترين مراتب آن است ، زيرا توبه بازگشت از گناه به سوى خداست ، و انابت بازگشت است به سوى او - سبحانه - از مباحات نيز ، پس آن مقامى عالى و جايگاهى بلند است . خداى سبحان مىفرمايد :
« وَانيبُوا الى رَبِّكُم وَاسلِمُوا لَه » 39 : 54 ( زمر ، 54 ) « به سوى پروردگارتان باز گرديد و او را گردن نهيد » .
و مىفرمايد : « وَما يَتَذَكَّرُ الا مَن يُنيبُ » 40 : 13 ( مؤمن ، 13 ) « و پند نمىگيرد مگر كسى كه به سوى خدا باز گردد » .
و مىفرمايد :
« وَازلِفَتِ الجَنَّةُ لِلمُتَّقينَ غَيرَ بَعيدٍ ، هذا ما تُوعَدُونَ لِكُلِّ اوّابٍ حَفيظٍ ، مَن خَشِىَ الرَّحمنَ بِالغَيبِ وَجاءَ بِقَلبٍ مُنيبٍ ، ادخُلُوها بِسَلامٍ ذلِكَ يَومُ الخُلُودِ ، لَهُم ما يَشاؤُنَ فيها وَلَدَينا مَزيد » 50 : 31 - 35 ( ق ، 31 - 35 ) « و بهشت براى پرهيزكاران نزديك شود و دور نباشد ، اين است آنچه به كسانى كه به سوى خدا باز گردند و نگاهبان [ فرمان خداوند ] اند وعده داده مىشود ، هر كه
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 117
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص١١٧