« گردنكش ملعون كسى است كه مردم را خوار و حقير شمارد و به حقّ جاهل باشد » .
راوى گويد : من گفتم : « امّا الحقّ فلا اجهله ، و الغمص لا ادرى ما هو ، قال : من حقّر النّاس و تجبّر عليهم فذلك الجبّار . »
« نسبت به حقّ نادانى نكنم ، امّا خوار شمردن را نمىدانم چيست ، فرمود :
كسى كه مردم را كوچك شمارد و بر آنها گردنكشى كند ، جبّار است » .
و فرمود : « ما من عبد الا و في رأسه حكمة و ملك يمسكها ، فإذا تكبّر قال له : اتّضع وضعك اللَّه فلا يزال أعظم النّاس في نفسه و اصغر النّاس في أعين النّاس و اذا تواضع رفعه اللَّه - عزّ و جلّ - ثمّ قال له : انتعش نعشك اللَّه ، فلا يزال اصغر النّاس في نفسه و أرفع النّاس فى اعين النّاس . »
« هيچ بنده اى نيست مگر بر سرش لگامى است و فرشته اى كه آن را نگه مىدارد ، هر گاه تكبّر كند ، فرشته به او گويد : فروتنى كن - خدا پستت كند - پس او در پيش خود از همه كس بزرگتر و در چشم مردم از همه كس كوچكتر باشد ، و هر گاه تواضع كند ، خداى عزّ و جلّ او را بالا برد و فرشته به او گويد : سرافراز باش - خدا بلند مرتبه ات كند - سپس همواره نزد خود كوچكترين مردم و در چشم مردم بالاترين آنها باشد . »
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 424
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص٤٢٤