فصل 20 ( تكبر بر خدا و بر مردم )
تكبّر گاه نسبت به خداست ، مثل تكبّر نمرود و فرعون ، و سبب آن طغيان و جهل محض است ، و اين زشتترين انواع كبر است ، و بزرگترين افراد كفر به شمار مىرود ، و از اين رو در ذمّ آن آيات مكرّر آمده است ، مانند اين آيهء شريفه :
« انَّ الَّذينَ يَستَكْبِرُونَ عَن عِبادَتى سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرينَ » 40 : 60 ( غافر ، 60 ) « آنان كه از بندگى و پرستش من بزرگى كنند به خوارى به جهنّم وارد خواهند شد » .
و آيهء شريفهء :
« وَمَنْ يَسْتَنْكِفْ عَنْ عِبادَتِه وَيَسْتَكْبِرْ فَسيَحشُرُهُمْ الَيه جَميعا . » 4 : 172 ( نساء ، 172 ) « و هر كه از بندگى و پرستش خدا ابا ورزد و بزرگى كند همه را در پيشگاه خويش محشور خواهد كرد » .
و آيهء شريفهء :
« ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِن كُلِّ شيعَةٍ أيّهُمْ أشَدّ عَلَى الرَّحْمنِ عِتِيّا » 19 : 69 ( مريم ، 69 ) « آنگاه از هر گروه هر كدام به خداى رحمان گردنكشتر است جدا مىكنيم » .
و آيهء شريفهء :
« فَالَّذينَ لا يُؤمِنُونَ بِالآخِرَةِ قُلُوبُهُمْ مُنكِرَةٌ وَهُمْ مُسْتَكبِرُونَ » 16 : 23 ( نحل ، 23 ) « آنان كه به آخرت ايمان ندارند دلهايشان به انكار خو كرده و بزرگى فروشانند » .
تكبّر گاهى نسبت به پيامبران و فرستادگان الهى است به اين نحو كه خود را
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 425
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص٤٢٥