وارد آن ( آتش ) نشود » .
( هشتم ) آنچه دربارهء وسعت عفو و مغفرت خداوند و فراوانى رأفت و رحمت او رسيده است ، چنان كه مىفرمايد :
« وَإنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرةٍ لِلنَّاسِ عَلى ظُلْمِهِمْ » 13 : 6 ( رعد ، 6 ) « و همانا پروردگارت به مردم ، دربارهء ستم كردنشان ( گناهانى كه كردهاند ) صاحب مغفرت و آمرزش است » .
و در تفسير اين قول خداى تعالى :
« يَوْمَ لا يُخْزى الله النَّبِىَّ وَالَّذينَ آمَنُوا مَعَه » 66 : 8 ( تحريم ، 8 ) « در آن روز كه خدا پيامبر و كسانى را كه با وى ايمان آوردهاند خوار نكند » .
روايت شده است كه « خداوند به پيغمبر خود وحى فرستاد كه من محاسبهء امّت تو را به تو وا مىگذارم . پيغمبر عرض كرد كه : پروردگارا تو براى آنان از من بهترى . خداوند فرمود : پس تورا در ميان ايشان ( دربارهء شفاعت ) خوار نخواهم كرد » .
در روايت ديگرى رسيده است كه : پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم گفت : « يا كريم العفو جبرئيل گفت : مىدانى تفسير يا كريم العفو چيست ؟ يعنى بديهاى بندگان را به رحمت خود عفو مىكند و آنگاه آنها را به كرم خود به حسنات مبدّل مىسازد . » و روايت شده است كه : هرگاه بنده اى گناهى كند و استغفار نمايد خداوند به ملائكه مىفرمايد :
ببينيد بندهء مرا كه گناهى از او سر زد ، و دانست كه او را پروردگارى است كه هم گناهان را مىآمرزد و هم به گناه بازخواست مىكند ، شما را گواه مىگيرم كه او را آمرزيدم .
و در حديث قدسى آمده است كه :
« إنّما خلقت الخلق ليربحوا علىّ ، و لم أخلقهم لأربح عليهم »
« من خلق را آفريدم تا آنها سودى برند نه آنكه من از آنها سود برم » [ 1 ] . و روايت شده است كه : « اگر مردم گناه نمىكردند خداى تعالى خلقى را مىآفريد كه گناه كنند تا آنها را بيامرزد » . و حضرت رسول صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم فرمود :
هامش
[ 1 ]من نكردم خلق تا سودى كنم بلكه تا بر بندگان جودى كنم( مولوى )