فصل 1 شرف علم و حكمت
معلوم شد كه ضدّ دو جنس جربزه ( و سفسطه ) و جهل ، حكمت يعنى علم به حقايق اشياء است . اينك نخست برخى از آنچه را كه عقلا و نقلا دلالت بر شرافت آن دارد نقل مىكنيم تا طالبان را بر كوشش در تحصيل حكمت و زايل كردن جهل از نفوس خود تشويق و ترغيب كرده باشيم . پس مىگوئيم :
شك نيست كه علم ، برترين فضائل و كمالات و شريفترين صفات جمل است ، بلكه بالاترين صفات ربوبى و جميلترين نشانه هاى الوهيّت است . علم است كه انسان را به جوار آفريدگار و پروردگار جهانها مىرساند و به افق فرشتگان مقرّب وارد مىكند ، و به سراى جاويد و فناناپذير و به جايگاه كرامت پايدار و هميشگى نائل مىسازد . و بر اين مطلب عقل و برهان و همهء صاحبان اديان متّفقند كه : سعادت ابدى و قرب به خداى سبحان بدون آن ميسّر نيست ، و چه چيز برتر از وسيلهء دست يافتن انسان به آنهاست . و همچنين در حكمت متعالى ثابت شده است كه علم و تجرّد متلازمند ، پس هر چه علم نفس افزون شود تجرّد او بيشتر مىشود ، و شك نيست كه تجرّد شريفترين كمالاتى است كه براى انسان قابل تصوّر است ، زيرا بدان وسيله تشبّه به قدسيان ملأ أعلى و مقرّبان به خداى تعالى حاصل مىشود .
يكى از علوم ، معرفت خداوند است ، معرفتى كه سبب كلَّى براى ايجاد