آن روست كه بنى اميه چون در منبرها به بدگويى از پدرت على ( ع ) تظاهر مىكردند ، دنيا طلبان به منظور تقرب به بنى اميه يا از روى تقيه يا براى منافع دنيا يا از روى حسد بشرف سعادت نبوى و ولايت الهى شما ، براى دشمنان پدرت على عليه السلام ، دشمنان اوايل يا اواخر ، مناقب و فضائلى جعل مىكردند .
بخش 97
و اى محمّد اى فرزند كه خداوند جل جلاله ترا شناساى دانشهاى سودمند و روشن گرداند تا سعادت دنيا و آخرت ترا به آن كمال بخشد ، از گمراهى بيشتر افراد اين امت از راه صواب ، و از غلبه ظاهرى حق بر باطل حيرت مكن كه اين امر سنتى است كه در امتهاى گذشته نيز بوده است مثلا چنان كه گفتيم « آدم » ( ع ) در هنگام زندگانى دو فرزند داشت ، « قابيل » و « هابيل » . قابيل در اختلافى كه حق نداشت بر هابيل كه حق با او بود غلبه كرد ، و امت « شيث » و آنان كه پس از او آمدند گرفتار تقيه و مغلوب ستمگران شدند تا وقتى دوران پيمبرى نوح ( ع ) فرا رسيد پيوسته بر ضد او از يك ديگر پشتيبانى كردند و با او دشمنى ورزيدند تا خداوند تعالى آنان همه را غرق كرد و با او دشمنى ورزيدند تا خداوند تعالى آنان همه را غرق كرد و به سختى هلاك گردانيد . همچنين به « صالح » ( ع ) و امت وى روزگار چنين گذشت و به « هود » و امت او ، و به « لوط » و قوم او ، و به « ابراهيم » عليه السلام با « نمرود » و به « موسى » با « فرعون » و به امت « عيسى » نظير اين حوادث گذشت و خداى جل جلاله او را از روى زمين از ميان آن امت به آسمان بالا برد بالجمله هرگز مردم امّتها نسبت به هيچ يك از پيمبران اطاعت و
كشف المحجة لثمرة المهجة ( فانوس ) ( فارسي ) — صفحة 113
مساهمون: اسد الله مبشرى
ص١١٣