كتاب آفتهاى زبان
و اين چهارمين كتاب است از ربع مهلكات احياى علوم دين
( 1 ) [ و در او يك بيان و بيست آفت است :
بيان بزرگى خطر زبان و فضيلت خاموشى آفت اول گفتن سخنى كه از آن مستغنى باشد آفت دوم فضول سخن آفت سوم خوض در باطل آفت چهارم مراء و مجادله آفت پنجم خصومت آفت ششم دور درشدن در سخن و تكلف سجع و فصاحت . . .
آفت هفتم فحش و دشنام و پليد زبانى آفت هشتم لعنت كردن جمادى يا حيوانى يا آدميى را آفت نهم سرود و شعر آفت دهم مزاح آفت يازدهم سخريت و استهزا آفت دوازدهم فاش كردن راز آفت سيزدهم وعدهء دروغ آفت چهاردهم دروغ در قول و سوگند آفت پانزدهم غيبت آفت شانزدهم سخنچينى آفت هفدهم دو زبانى ، كه ميان دو دشمن اختلاف كند آفت هجدهم مدح آفت نوزدهم غفلت از دقايق خطا در مجارى سخن آفت بيستم پرسيدن عوام از صفات حق تعالى ]