تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رسائل شيخ انصارى ( فارسى ) — صفحة 97

مساهمون:

ص٩٧
كه يا ظهر واجب است يا جمعه كه همين مسئله و مورد بحث ماست ، بايد نيت انجام عمل را بر حسب همين علم اجمالى و هماهنگ با آن قرار دهيم و نه زيادتر از آن . البته : در اينجا نيّت جزمى معنا ندارد ، چرا كه ممكن نمىباشد ، آنچه ممكن است مردّد ميان اين و آن است . * در اينجا چگونه بايد نيت را هماهنگ با صفت اجمال كرد ؟ بايد بگوئى : اصلّى الظهر ليتحقّق به او بصاحبها الواجب الواقعى قربة الى اللّه و هكذا نسبت به نماز عصر . اين هماهنگى ميان نيت و صفت اجمال در برخى از افعال كاملا ميسور است . * مثالى در تبيين هماهنگى نيت با چنين صفتى ارائه كنيد ؟ فى المثل : شما نمىدانى كه ظهر بر شما واجب است يا جمعه كه محلّ بحث ما نيز همين است اگر از شما سؤال شود كه نماز ظهر و جمعه در اينجا داراى چه صفتى است ؟ خواهيد گفت اينست كه : اجمالا مىدانم يا اين واجب است يا آن يكى و يا اينكه اجمالا مىدانم كه يا ظهر مقرّب است يا جمعه . خلاصه : علم اجمالى به وجوب احدهما ، صفت مشترك هريك از اين دو نماز است . * اگر بپرسيد در اينجا چگونه بايد نيت كرد ؟ به شما مىگوئيم : همان گونه كه شيخ تعليم كرد و گفت بگو : اصلى الظهر لتحقق الواجب الواقعى به او بصاحبه قربة الى اللّه و هكذا نسبت به نماز جمعه . * حاصل و نتيجهء بحث چيست ؟ اينست كه : اگر كلا المحتملين را آن‌گونه كه شيخ گفت انجام بدهيد احتياط كامل حاصل مىشود و نقصى ندارد حتى از ناحيهء قصد تعيين ، و اين كاملا براى ما ممكن است . زيرا : در علم اجمالى و يا شك بدوى تعيين لازم نمىباشد . بلكه مربوط به جائى است كه مكلف علم تفصيلى به تكليف دارد . * پس چه چيز در اينجا ممكن نيست ؟ قصد قربت جزمى به هريك از محتملين به صورت علىحده و جداجدا چرا كه مستلزم تشريع است . * مراد از ( نعم ، هذا لا يراد متوجّه على ظاهر من . . . الخ ) چيست ؟ اينست كه : بله اشكال تشريع بر ظاهر كسانى وارد است كه طريقه و يا وجه اوّل را رفته و