تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إحياء علوم الدين ( فارسى ) — صفحة 432

مساهمون:

ص٤٣٢
خواهد ، و صد بار بر پيغامبر - عليه السلام - درود فرستد ، و از حول و قوت خود بيزار شود ، و به حول و قوت خداى - عز و جل - پناهد ، پس گويد : اشهد ان لا إله الاّ اللّه اشهد انّ آدم صفوة اللّه و فطرته و إبراهيم خليل اللّه و موسى كليم اللّه و عيسى روح اللّه و محمدا حبيب اللّه . حق تعالى وى را به عدد هر كه خداى را فرزند گفته است ، و هر كه نگفته ، ثواب دهد . و روز قيامت وى را با آمنان انگيزد ، و بر خود واجب گرداند كه وى را با انبيا در بهشت برد .

شب دوشنبه

( 1 ) اعمش از انس روايت كرد كه ، پيغامبر - عليه السلام - گفت : هر كه شب دوشنبه چهار ركعت نماز كند ، در ركعت اول الحمد و قل هو اللّه احد ده بار بخواند ، و در ركعت دوم الحمد و قل هو اللّه احد بيست بار ، و در سوم سى بار ، و در چهارم چهل بار ، و چون سلام دهد هفتاد و پنج بار بر پيغامبر درود فرستد ، پس حاجت خود از خداى - عز و جل - بخواهد ، خداى - عز و جل - بر خود واجب گرداند كه آن چه خواسته است به وى دهد . و اين را نماز حاجت [ 334 ] خوانند .

شب سه شنبه

( 2 ) [ هر كس ] دو ركعت نماز كند ، در هر ركعت فاتحه و قل هو اللّه احد و معوّذتين پانزده بار ، و پس از سلام پانزده بار آية الكرسىّ بخواند ، و پانزده بار استغفار كند . [ وى را ثوابى بزرگ و پاداشى پر ارج خواهد بود . و از عمر - رضى اللّه عنه - روايت شده كه او از پيغامبر - عليه السلام - روايت كرد كه فرمود : هر كه در شب سه‌شنبه دو ركعت نماز بگزارد ، و در هر ركعت يك بار فاتحه بخواند ، و هفت بار انّا أنزلناه ، و قل هو اللّه احد ، خداوند گردن وى را از آتش نجات بخشد ، و روز قيامت راهبر و راهنماى او باشد به بهشت . ] « 296 »

شب چهارشنبه

( 3 ) [ فاطمه - رضى اللّه عنها - روايت كرد كه پيغامبر - عليه السلام - گفت : هر كه شب چهار - شنبه دو ركعت نماز گزارد ، در ركعت اول فاتحه و قل أعوذ بربّ الفلق ده بار ، و در ركعت دوم بعد از فاتحه قل أعوذ بربّ النّاس ده بار ، و پس از سلام استغفر اللّه ده بار بگويد ، سپس بر محمد ( ص ) ده بار درود فرستد ، از هر آسمانى هفتاد هزار فريشته ثواب آن را تا روز قيامت نويسند . و در
هامش
( 296 ) چون از « وى را » تا « به بهشت » و از « فاطمه » تا « شفاعت كنند » از هر سه نسخهء بريتانيا و تركيه و مجلس افتاده است ، ناگزير بر اساس متن عربى ترجمه شد . مرتضى زبيدى ، مؤلف اتحاف السّادة ، نيز در شرح احيا ، ج 3 ، ص 380 ياد آور شده كه متن عربى اين بخش آشفته مىنمايد .