حديث ديگر : شانزده ركعت ، و بعد از فاتحه ما شاء اللّه بگويد ، و در آخر ركعتهاى دوم سى بار آية الكرسي ، و در ركعتهاى اول سى بار قل هو اللّه احد بخواند ، ده نفر از اهل بيت وى را ، كه بر همهء آنها آتش واجب شده است ، شفاعت كنند . ] . « 296 » فاطمه - رضى اللّه عنها - روايت كرد كه پيغامبر - عليه السلام - گفت : هر كه شب چهارشنبه شش ركعت نماز كند به سه سلام ، در هر ركعت فاتحه و قل اللّهمّ مالك الملك « 297 » تا آخر آيت يك بار بخواند ، و چون از نماز فارغ شود هفتاد بار بگويد : جزى اللّه محمدا عنّا ما هو اهله ، هفتاد ساله گناه وى آمرزيده شود ، و بيزاريى « 298 » از آتش براى وى نبشته آيد .
شب پنج شنبه
( 1 ) بو هريره روايت كرد كه پيغامبر - عليه السلام - گفت : هر كه شب پنج شنبه ميان شام و خفتن دو ركعت نماز گزارد ، در هر ركعتى فاتحه يك بار ، و آية الكرسي و قل هو اللّه احد و معوّذتين پنج بار ، و چون از نماز فارغ آيد پانزده بار استغفار گويد و ثواب آن ، مادر و پدر خود را بخشد ، حق مادر و پدر گزارده باشد ، اگر چه در حق ايشان عقوق « 299 » ورزيده بود . و حق تعالى وى را بدهد آن چه صدّيقان و شهيدان را دهد .
شب آدينه
( 2 ) جابر روايت كرد كه پيغامبر گفت : هر كه شب آدينه ميان شام و خفتن دو ركعت نماز گزارد ، در هر ركعتى فاتحه يك بار و قل هو اللّه احد يازده بار ، چنانستى كه دوازده سال بندگى خداى كرده باشد ، روز به صيام و شب به قيام . و انس روايت كرد كه پيغامبر گفت : هر كه شب آدينه نماز خفتن به جماعت كند ، و دو ركعت سنّت بگزارد ، بعد از آن ده ركعت نماز كند ، در هر ركعتى الحمد و قل هو اللّه احد و معوّذتين يكان يكان بار بخواند ، پس سه ركعت وتر بكند ، و بر پهلوى راست روى به قبله بخسبد ، چنانستى كه شب قدر زنده داشته باشد . و پيغامبر - عليه السلام - گفت : درود بر من بسيار فرستيد در شب غرّا ، و روز از هر ، [ اى ] شب و روز آدينه .
شب شنبه
( 3 ) انس روايت كرد كه پيغامبر - عليه السلام - گفت : هر كه شنبه ميان شام و خفتن دو ركعت نماز كند ، قصرى در بهشت براى وى بنا كرده شود ، و چنانستى كه همهء مردمان و زنان
هامش
( 296 ) چون از « وى را » تا « به بهشت » و از « فاطمه » تا « شفاعت كنند » از هر سه نسخهء بريتانيا و تركيه و مجلس افتاده است ، ناگزير بر اساس متن عربى ترجمه شد . مرتضى زبيدى ، مؤلف اتحاف السّادة ، نيز در شرح احيا ، ج 3 ، ص 380 ياد آور شده كه متن عربى اين بخش آشفته مىنمايد .
( 297 ) آل عمران 3 - 26 .
( 298 ) بيزارى ، برات يا فرمان آزادى .
( 299 ) عقوق ، نافرمانى كردن مادر و پدر را و كسى را كه حق او بر شخص واجب باشد .