[ پيش گفتار غزّالى ]
( 1 ) بسم اللَّه الرحمن الرحيم ستايشى بسيار متوالى حضرت پروردگار متعالى را در مرتبهء اول مىگويم ، اگر چه ستايش ستايندگان در موازات جلال و محاذات كبرياى وى در غايت حقارت و نهايت نزارت « 1 » باشد . و درودى كه با مجلّى حلبهء انبيا « 2 » و واسطهء قلادهء « 3 » رسل ، محمد مصطفى - صلى اللّه عليه و آله و سلم - پيغامبران ديگر را شامل بود در مرتبهء دوم به أرواح مقدسهء ايشان مىرسانم . و در آن چه عزم من جزم شده است كه در زنده گردانيدن علمهاى دينى و تازه كردن بحثهاى يقيني كتابى نويسم ، در مرتبهء سوم از حضرت بارى - سبحانه و تعالى - خيرى مىخواهم . و از براى قطع تعجب و دفع استبعاد تو ، اى غالىتر ملامت كنندگان و مسرفتر منكران ، در مرتبهء چهارم به زودى پاسخ مىدهم ، چه عقدهء خاموشى از زبان من گشاده كرد ، و به عهدهء سخنگويى و قلادهء محاوره رقبهء وجود مرا مطوّق گردانيد .
مواظبت نمودن تو در كورى از ديدن حق با ستيهيدن در نصرت باطل و تحسين جهل ، و شغب « 4 » كردن بر كسى كه اندكى از اقامت مراسم « 5 » خلق اعراض نمود ، و از ملابست رسم احتراز كرد ، و به ممارست عمل بر مقتضى علم گراييد تا آن چه حق - سبحانه و تعالى - بندگان را بدان
هامش
( 1 ) نزارت ، اندكى ، خردى .
( 2 ) يكهتاز ميدان پيامبران .
( 3 ) واسطهء قلاده ، واسطهء عقد ، گوهر كلان و بيش قيمت در وسط دستبند يا گلوبند .
( 4 ) شغب ، غوغا و آشوب .
( 5 ) بر پا داشتن رسوم .