سالم ( نك : كوهن ، 15 / 223 - 174 ؛ ديلس ، 1 / 101 ) مىشناسند .
منابع : گورلت ، تاريخ جرّاحى ، 1 / 304 ؛ سارتن ، 1 / 120 ؛ مايرهوف ، « دربارهى نوشتههاى اصيل و غير اصيل جالينوس ، براساس منابع عربى » ، در :
SB Pr . A . W . Phil . - hist . Kl .
، 1928 م ، ص 544 ، ش 85 .
آثار :
[ 117 ] تفسير جالينوس لكتاب فولوبس في تدبير الأصحّاء [ 4905 ]
نسخه : استانبول ، كتابخانهى دانشگاه
A . 6177
( 20 گ ، 663 ه ، نك : فهرس المخطوطات ، 3 ( 2 ) / 52 ) ؛ همچنين « 1 » فلورانس ، لورنتسيانا 173 / 226 ( گ 61 ر - 49 ر ، ق 7 ه ) .
7 ديوجانس آپولونيايى 2010
در نيمهى دوم ق 5 پيش از ميلاد مىزيست . ابن ابى اصيبعه ( 1 / 36 ) از او با عنوان « ديوجانس الطبيب » ياد مىكند ؛ حنين بن اسحاق در كتاب الاغذيهى خود از وى نيز نام مىبرد ؛ رازى هم از وى ياد مىكند . بىشك در هر دو مورد به صورت غير مستقيم از او نقل قول كردهاند .
منابع : لكلر ، 1 / 261 ؛ پوشمان / نويبورگر / پاگل ، 1 / 171 ؛ نويبورگر ، 1 / 153 ؛ سارتن ، 1 / 96 ؛
Realenzy .
، 5 ، 1 ، 1903 م ، 65 - 764 .
آثار :
در مورد نقل قول حنين نك : كتاب الأغذيه . نسخه : بانكىپور 4 / 6 . نقل قول رازى ، نك : الحاوى ، 1 / 144 .
8 افلاطون 2011
پزشكان عرب از همان ق 2 ه / 8 م يقين داشتند كه افلاطون به عنوان پزشك نقشى تقريبا مهم به عهده داشته ، هم به دليل افكار ناب او كه پزشكان بعدى از ميان آثارش برگزيده بودند و هم بر پايهى اطلاعات پزشكى كه نسلهاى بعدى به او نسبت دادند . حتى جابر از كتاب پزشكى تيمايوس ( نك :
كراوس ، 2 / 49 ) سخن مىگويد و هنگام بحث دربارهى نظريهى توليد مثل مصنوعى خود به افلاطون هم استناد مىكند ( همان ، ص 105 - 104 ) . نظريههاى پزشكى منسوب به افلاطون كه تأثير آنها ظاهرا بر پزشكى عربى بسيار زيادتر از افكار اصيل او بود ، خيلى زودتر از آن انديشههاى اصيل به دست عربها رسيد . تأليف مجعول منسوب به او كه دربارهى داغ كردن و سوزاندن محل زخم است از گروه اوّل به شمار مىرود . حتى ابن نديم ( ص 292 ) هم نمىدانسته كه اين كتاب را چه كسى به عربى
هامش
( 1 ) . از افزودههاى مندرج در انتهاى ج 5 .