ابو حنيفه در سال يكصد و پنجاه در سن هفتاد وفات يافت ، و در طرف شرقى گورستان خيزران « 1 » در عسكر المهدى « 2 » به خاك سپرده شد . و حسن بن عماره بر وى نماز گذارد .
و اين روايتى است كه ابن ابو خيثمه از سليمان بن ابو شيخ نموده است . تأليفات ابو حنيفه :
كتاب الفقه الاكبر . كتاب رسالته الى البستى . كتاب العالم و المتعلم . كه مقاتل از وى روايت كرده . كتاب الرد على القدرية .
و هموست كه علم را در خشكى و دريا ، و شرق و غرب ، و دور و نزديك ، جمعآورى نموده است . رضى اللّه عنه .
حماد بن ابو سليمان
بردهء ابراهيم بن ابو موسى اشعارى ، از قضات بود . و ابو حنيفه فقه و حديث را از وى آموخته است . و در سال يكصد و بيست وفات يافت .
اخبار ربيعة الرأى
ربيعة بن ابو عبد الرحمن ، و نام ابو عبد الرحمن . فروخ « 3 » ، و از بردگان ( خاندان ) منكدر تيمى است ، كنيهاش ابو عثمان و از بلغاء و خطبائى بود كه اگر لب بسخن مىگشود آن قدر مىگفت كه موجب ملالت و ناراحتى مىگرديد . گويند ، روزى سخنپردازى مىنمود ، و از يك اعرابى كه در كنارش نشسته بود ، پرسيد ، آيا مىدانى عى « 4 » چيست ، اعرابى در جوابش گفت ، همان است كه تو تمام روز در آن هستى . وفاتش در شهر هاشميه ، از بناهاى
هامش
بسپارد و با مركب بر صحيفهء بثبت رساند .
پيشواى مسلمانان ، ابو حنيفه زينتبخش شهرها و ساكنان آن .
بآثار و فقه و حديثى است كه چون آيات زبور بر صحيفه مىباشد .
نه در مشرقين او را مانندى باشد ، و نه در مغربين و نه در كوفه .
عيبجويان وى سفيهانى هستند كه مخالف حق بوده و دلائلشان ضعيف و سست است .
( 1 ) رجوع كنيد بصفحهء 165 همين كتاب .
( 2 ) رجوع كنيد بصفحهء 165 همين كتاب .
( 3 ) ظاهرا - فرخ - است .
( 4 ) عى - بيهوده سخن گفتن ( اقرب الموارد ) .