عطوى
محمد بن عطيه ، و بقولى محمد بن عبد الرحمن بن ابو عطيه ، از دوستداران بنى ليث بن بكر بن عبد مناة كنانه ، و كنيهاش ابو عبد الرحمن ، از متكلمان حاذقى بر مذهب حسين نجار بود ، ولى در مسئله ادراك با او مخالفت مىكرد ، و در عين حال شاعرى مطبوع ، و از مردمان بصره بود كه بمدينة السلام كوچ كرده و سپس از آنجا بسامرا ، رفت . و اين كتابها از اوست : كتاب خلق الافعال . كتاب الادراك .
سلّام قارى
مكنى بابو منذر ، كه اهل عدل « 1 » وى را ابو مدبر لقب دادهاند . برده وى بكنيزكى كه داشت دست درازى كرد ، سلام به او گفت ، واى بر تو . اين چه كارى است كه كردهء ، جواب داد ، خواست خدا بود ، سلام گفت ، تو را آزاد مىكنم ، زيرا بقضاء و قدر معرفت دارى ، و آن كنيزك را به عقد وى درآورد . اين كتابها از اوست : كتاب . . .
عبد الله بن داود
از مجبره است . و با اصحابش به طرفى مىرفت ، و آنها مىدانستند كه بكجا مىخواهد برود ، از او پرسيدند آيا فلان و فلان را با هم صلح دادى ، گفت ، صلح داديم ، اگر خداوند در آن فسادى نكند . و اين كتابها از اوست : كتاب . . .
كرابيسى
ابو على حسين بن على بن يزيد مهلبى كرابيسى ، از مجبره و عارف بحديث و فقه بود .
و او را به اين جهت در اينجا ذكر مىنمائيم كه بيش از ديگران بمجبره نزديك بود . و در . . .
وفات يافت و اين كتابها از اوست : كتاب المدلسين فى الحديث . كتاب الامامة - و در آن كينهتوزى با على عليه السلام كرده است .
غلامان كرابيسى
فستقه ، نامش محمد بن على ( از مجبره ) . و ابن ناجيه ( از مجبره ) . و شمخصه .
هامش
( 1 ) ر . ك . بصفحهء 290 و 291 اين كتاب .