مناجات كردن او به پروردگار خود و فخر مىكند . و به بركت و عزّت دوستان خود ، معمور مىدارد خداى تعالى بلاد و شهرهاى خود را ، و به حرمت ايشان ، رحم مىكند به ساير بندگان ، و به عزّت دعاى ايشان ، اجابت مىكند دعاى ساير بندگان را و دفع مىكند بلاها را از ايشان . پس اگر بدانند خلايق عزّت و قرب ايشان را نزد خداى تعالى ، هر آينه تقرّب نمىجويند به جناب او مگر به وسيلهء ايشان ، و خاك قدم ايشان را توتياى ديدهء خود مىكنند .
و قال امير المؤمنين عليه السّلام : حبّ الله نار لا يمرّ على شيء الَّا احترق ، و نور الله لا يطلع على شيء الَّا أضاء ، و سماء الله ما ظهر من تحته شيء الَّا أعطاه الفيض ، و ريح الله ما تهبّ في شيء الَّا حرّكته ، و ماء الله يحيى به كلّ شيء ، و ارض الله ينبت منها كلّ شيء ، فمن احبّه الله أعطاه كلّ شيء من الملك و المال .
حضرت امير المؤمنين عليه السّلام مىفرمايد : دوستى خدا ، آتشى است كه به هر چه عبور مىكند او را مىسوزد . يعنى : محبّت الهى و عشق الهى به هر بدن كه جا كرد ، آن بدن را مىسوزد . چه ، به قدر علاقه به جناب احديّت ، علاقه به بدن و ملايمات بدن كم مىشود و رفته رفته بدن ضعيف مىشود و روح قوّت مىگيرد ، چنان كه از أطوار ارباب سلوك و رياضت ، مشاهده مىشود . و نور الهى نمىتابد بر هيچ چيز مگر آن كه روشن مىكند او را ، چنان كه به تجربه معلوم است كه هر كه خدا را به خاطر بيارد بعد از غفلت ، از او مىيابد كه دل او روشن شد ، بعد از آن كه تيره و سياه بود .
و نيز رحمت الهى بر روى هر چه مىافتد ، فيض به او مىبخشد و به سبب آن فيض از ظلمت به نورانيّت منتقل مىشود و نسيم الهى به هر چه وزيدن گيرد ، سبب حركت و نموّ او مىشود ، و باران الهى به هر چه مىچكد ، احياى او مىكند ، و در زمين الهى مىرويد هر نعمتى كه مناسب آن زمين باشد ، پس هر كه را خداى تعالى دوست مىدارد ، مىدهد به او هر چه خواهد از ملك و مال هر چقدر خواهد و به
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 583
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٥٨٣