كه واجب نباشد ، يعنى : مباح نباشد و واجب در برابر حرمت است ، و ممكن است كه مراد ، واجب حقيقى باشد ، يعنى : تا ديدن چيزى بر من واجب نشود ، نگاه به او نمىكنم ، به واسطهء خوف افتادن نظر به حرام .
و قال عبد الله بن مسعود لرجل نظر إلى امرأة قد عادها في مرضها : لو ذهبت عيناك لكان خيرا لك من عيادة مريضك .
مردى به عيادت زن بيمارى رفت و نگاه به صورت آن زن كرد . عبد الله مسعود به او گفت كه : اگر چشم تو كور شده بود ، به از اين عيادت بود كه به اين زن كردى و خود را به مهلكه انداختى و خانهء دين خود را تباه كردى .
و لا تتوفّر عين نصيبها من نظر إلى محذور ، الَّا و قد انعقد عقدة على قلبه من المنية ، و لا تنحلّ الَّا بإحدى الحالتين ، امّا ببكاء الحسرة و النّدامة بتوبة صادقة ، و امّا بأخذ حظَّه ممّا تمنّى و نظر إليه ، فأخذ الحظَّ من غير توبة ، مصيره إلى النّار ، و امّا التّائب الباكي بالحسرة و النّدامة عن ذلك ، فمأواه الجنّة و منقلبه إلى الرّضوان .
مىفرمايد كه : نيست هيچ چشمى كه نظر كند به حرامى و به آن حرام ، نظر سير كند مگر آن كه منعقد مىشود گرهى بر دل او از آرزو ، و وا نمىشود آن گره ، مگر به يكى از دو چيز :
يا به ريختن اشك حسرت و ندامت از آن عمل قبيح و رجوع صادقى از آن عمل شنيع .
يا به وصل و رسيدن به آن آرزو ، اگر به موافق شرع ممكن باشد و اگر پى آن نظر رفت و توبه نكرد ، پس جاى او جهنّم خواهد بود . و اگر توبه كرد و از آن حركت لغو ، پشيمان شد و قطرات عبرات از ديده ريخت ، جاى او بهشت است و مرجع و بازگشت او به رضاى الهى است .
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 277
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٢٧٧