إلى محذور ، و كن متفكَّرا في مشيك ، و معتبرا بعجائب صنع الله أينما بلغت ، و لا تكن مستهزئا و لا متجبّرا في مشيك ، و غضّ بصرك عمّا لا يليق بالدّين ، و اذكر الله كثيرا .
حضرت امام صادق عليه السّلام مىفرمايد كه : هر گاه ارادهء سفر كردى كه به سفر روى ، خواه قصير و خواه طويل ، اگر از زمرهء اهل بصيرتى و از جملهء صاحبان عقلى و در سلك اهل غفلت ، منسلك نيستى ، بايد مقدّم دارى بر سفر خود ، صحّت و فساد سفر را ، و ملاحظه كنى كه اين سفر تو ، مباح است يا معصيت ، كه مبادا كه سفر معصيت باشد و موجب خسران آخرت باشد . و باز دار نفس خود را در سفر ، از ارتكاب خلاف شرع و در راه رفتن بايد از ذكر الهى ، غافل نشوى و هميشه به ياد او باشى و به مخلوقات و مصنوعات نظر عبرت كن و تكبّر و تجبّر به خود راه مده و استهزا و سخريّه به كس مكن . و بپوش چشم خود را از هر چه نظر به او لايق نيست و نظر به او ممنوع است به حسب شرع . و هميشه به ياد خدا باش كه غفلت از او ، منبع كلّ شرور و منشأ كلّ آفات است .
فانّه قد جاء في الخبر : انّ المواضع الَّتي يذكر الله فيها و عليها ، تشهد بذلك عند الله يوم القيامة ، و تستغفر لهم إلى ان يدخلهم الله الجنّة .
در حديث وارد است كه : هر موضعى كه آدميان در بالاى او ، يا در او ذكر خدا و عبادت خدا كرده باشند ، گواهى مىدهد آن زمين از براى آن اشخاص در روز قيامت ، كه فلان شخص و فلان شخص در ما ، يا در بالاى ما ذكر تو و عبادت تو بجا آوردند و از حضرت بارى براى ايشان طلب آمرزش مىكند ، تا زمانى كه خداى تعالى ايشان را داخل بهشت گرداند .
و لا تكثر الكلام مع النّاس في الطَّريق ، فانّ فيه سوء الادب .
مىفرمايد كه : در راه و سفر ، حرف بسيار مزن با مردم ، چرا كه حرف بسيار ،
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 280
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٢٨٠