و گريه كن و استغاثه نما بر گناهان خود ، تا به وسيلهء گريه و نوحه ، گناهان تو از ديوان عمل تو ، محو شود .
و فرّ من النّاس فرارك من الأسد .
يعنى : بگريز از آدميان ، چنان كه مىگريزى از شير درنده .
فانّهم كانوا دواء فصاروا اليوم داء .
چرا كه آدميان بودند در وقتى ، دواى درد يك ديگر و يار و مددكار هم ، و امروز گرديدهاند درد و علَّت همديگر . و از اختلاط و مؤانست ايشان در اين زمان ، حاصل نمىشود مگر فتنه و فساد و تضييع دنيا و آخرت . و ذكر كلام حضرت عيسى عليه السّلام در اين مقام ، از براى همين فقره است و ساير فقرات ، از سابقه و لاحقه ، به طفيل او مذكورند .
ثمّ اتّق الله متى شئت .
پس بترس از خدا در همه حال ، و از مناهى او احتراز كن .
قال الرّبيع بن خثيم : ان استطعت ان تكون في موضع لا تعرف و لا تعرف فافعل .
ربيع : كه يكى از زهّاد ثمانية است ، مىفرمايد كه : اگر قدرت دارى و مىتوانى در جائى سكنى كن و مسكن گزين كه ، نه كسى تو را شناسد و نه تو كسى را .
و في العزلة صيانة الجوارح ، و فراغ القلب ، و سلامة العيش ، و كسر سلاح الشّيطان ، و المجانبة من كلّ سوء ، و راحة الوقت .
مىفرمايد كه : در عزلت فوايد بسيار است :
يكى - حفظ كردن جوارح و اعضا ، از حركتهاى لغو .
دوم - فارغ بودن دل از تخيّلات لغو . چرا كه در اختلاط و مصاحبت با مردم ، متوجّه آن است كه با هر كسى ، چه نحو سلوكى كند و به چه طريق نوازش نمايد كه
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 183
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص١٨٣