لعنتهاى پيامبر صلى الله عليه وآله بى مورد بوده و العياذ بالله به خود آن حضرت برمىگردد ؟ ! ! )
- سنن بيهقى ج 7 ص 60
لعن و نفرين و فحش پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) براى ديگران رحمت است و دليل است بر اينكه اين عمل براى آن حضرت مباح و جايز بوده است .
عمر لعنت شده را شوم مىداند ، اما لعنت شدگان پيامبر صلى الله الله را متقى و آمرزيده مىشمارد ! !
- كنز العمال ج 3 ص 877
9005 - ابو عثمان مىگويد : عمر سوار بر شترى مىرفت ، كسى شتر را لعنت كرد عمر پرسيد : كى بود كه لعنت كرد ؟ گفتند : فلانى ، به او گفت شترت را بردار و برو ما حاضر نيستيم با شتر ملعون راه برويم .
* * * جناب عمر قنوت را حذف مىكند زيرا در آن لعنت پيامبر صلى الله عليه وآله درباره منافقين آمده است ! !
پيامبر صلى الله عليه وآله طاغوتهاى قريش را لعنت و نفرين كرد . و جبرئيل او را سرزنش نمود ! !
- سنن بيهقى ج 2 ص 210
خالد بن ابى عمران مىگويد : هنگامى كه رسول خدا صلى الله عليه ( وآله ) و سلم قبيله مضر قريش را نفرين مىكرد ، همان لحظه جبرئيل نازل شد و حضرت را ساكت نمود . و عرض كرد : خداوند تو را نفرستاده كه فحش بدهى و لعنت كنى ، خداوند تو را رحمت فرستاده نه عذاب . اين مسأله ربطى به تو ندارد ، خدا اگر بخواهد مىبخشد و بخواهد عذاب مىكند ، چون ظالمند . سپس اين قنوت را به حضرت آموخت : ( اللهم نستعينك و نستغفرك و نؤمن بك و نخضع لك و نخلع و نترك من يكفرك . اللهم اياك نعبد و لك نصلى و نسجد و اليك نسعى و نحقد و نرجو رحمتك و نخشى عذابك و نخاف عذابك الجد ، ان عذابك بالكافرين ملحق ) ( خدايا ما از تو يارى و آمرزش