- مسلم ج 8 ص 26
ابوهريره مىگويد : از رسول خدا شنيدم مىفرمود : خدايا محمد هم مانند ديگران بشر است و غضب مىكند خدايا به من قول بده هر مؤمنى را كه اذيت كرده يا فحش داده يا شلاق زدهام ، آن را كفاره گناهانش و وسيله تقربش در روز قيامت قرار دهى . مسلم هفت روايت از اين نوع را روايت كرده است .
ومسند احمد ج 2 ص 390 و 488 و 496 و ج 3 ص 384 و ج 5 ص 437 و 439 و ج 6 ص 45
و سنن دارمى ج 2 ص 134
و سنن بيهقى ج 7 ص 60
و مجمع الزوائد ج 8 ص
و كنز العمال ج 3 ص 609
كسى كه بايد از طاغيان و منافقين قريش عذر بخواهد خداست كه آنها را لعن كرده است . چون پيامبر صلى الله عليه ( وآله ) به امر الهى چنين كرده است .
مسند احمد ج 4 ص 48 و 57 و 420 و 424
و كنز العمال ج 12 ص 68
و مستدرك حاكم ج 4 ص 82
و الدر المنثور ج 1 ص 308
لعن مسلمان بناحق حرام است . . . .
اما مىگويند كه پيامبر صلى الله عليه وآله بناحق لعن كرد و عذر خواست ! !
- كنز العمال ج 3 ص 609
لعن مؤمن مانند قتل اوست . لعن زمانيكه از دهان گوينده بيرون مىآيد اگر محلى در لعنت شده بيابد ، به آنجا مىنشيند و گرنه به گويندهاش بر مى گردد . ( حال آيا آقايان سنيها مىتوانند بگويند كه