بدين نام است ؛
كليسا : اوچ كليسا .
برحسب سطوح :
صحرا ؛
بيابان ؛
كوير و شورهزار : كوير قم ؛
دشت : مردشت « 7 » نزديك تختجمشيد ، دشتستان ؛
چمن : چمن اوجان ، چمن سلطانيه ؛
سراب ؛
مزرعه ؛
جلگه ؛
نيزار ؛
لجن ؛
مرز ؛
بوم ؛
ساحل ؛
خيابان ؛
برحسب گياهان :
سرو : سروستان ؛
كنار : بسيارى از مواضع در جنوب ايران ؛
كهور : كهورستان ؛
گردو : ده گردو ؛
بيد : دهبيد ؛
باغ : باغ شاه ؛
باغستان : تلخيص شده آن بستان ؛
بيشه : پيشاور ؛
جنگل : جنگل مازندران ؛
نى : نيشابور .
برحسب گرما و سرما :
گرمسير ( به تركى : قشلاق ) ؛
سرحد « 8 » ، سردسير ( به تركى : ييلاق ) ؛
گرم : گرمرود ، آب گرم ؛
سرد : سردرود ؛
تب : تبريز ، تفليس ، تبريه ( - تفليس
Teplice
) .
برحسب رنگ :
سفيد ، آق ( به تركى ) : سفيد كوه ، سفيدرود ، سفيد قلعه ، آققلعه ؛
سياه ، قره ( به تركى ) : سياه دره ، قره دنگيز ؛
سرخ ، قزل ( به تركى ) : سرخ حصار ، قزل اوزن ؛
زرد : رود زرد ؛
كبود : كبود قلعه ؛
فيروز : فيروزآباد ، فيروزكوه .
برحسب طعم :
شور : شورآب ؛
شوره ؛
شيرين : قصر شيرين ؛
شكر : شكرآباد ؛
تلخ : صفت بسيارى از رودهاست .
برحسب اعداد :
دو : دوآب ؛
سه : سهكوهه در سيستان ؛
چهار : چهارلنگ ، دهنه چهاررود ؛
پنج : پنجاب ؛
هفت : هفت لنگ ؛
هشت : هشترود ؛
چهل ( قيد عمومى كثرت ) : چهلمنار ، چهلستون ؛
هزار ( و همچنين به معنى بىشمار ) :
هزار جريب ، هزاردره .
برحسب حيوانات :
شير : شيرگاه در مازندران ؛
پلنگ ، قافلان ( به تركى ) : پلنگ - گاه ( در تركستان ) قافلانكوه ؛
اسب : هزار اسب نزديك خيوه ؛
غور ( - خر وحشى ) : غوريان نزديك
هامش
( 7 ) . به جاى مرودشت ، در اصل به همين صورت آمده است . - م .
( 8 ) . چون سرحد به معنى ييلاق نيز هست مؤلف به چنين فكرى افتاده است . - م .