( 1 ) 5 - فضيل بن يسار گويد : از امام صادق ( ع ) شنيدم مى فرمود : خواست ، و اراده كرد ، و دوست نداشت و نپسنديد ، خدا خواست كه چيزى نباشد جز آنكه آن را حق و واقع بداند و ارادهء او همچنين بود ولى دوست نداشت كه بگويند : خدا سومين دو ديگر است و نمىپسندد براى بندگان خود كه كافر باشند .
( 2 ) 6 - امام رضا ( ع ) فرمود : خداى تعالى فرمايد : اى پسر آدم ، به خواست من تو براى خود هر چه خواهى توانى خواست و به نيروئى كه از من است واجبات مرا انجام توانى داد و به نعمت من بر نافرمانى من نيرومند شدى ، من تو را شنوا ، بينا و نيرومند ساختم ، هر نيكى به تو رسد از خدا است و هر بدى به تو رسد از خود تو است و اين براى آن است كه من به كردار خوشت از خودت علاقمندترم و تو به بد كردارهايت از من علاقمندترى و دليلش اين است كه من از آنچه كنم باز خواست نشوم و همان مردمند كه باز خواست مىشوند .
باب ابتلاء و اختبار يعنى امتحان و آزمايش
( 3 ) 1 - امام صادق ( ع ) فرمود : هيچ كف بستن و كف گشودنى ( داد و ستدى ) نيست جز آنكه براى خدا در آن خواست و حكم و آزمايش است .