بگذراند و آن است كه ديگر برگشتى ندارد .
( 1 ) 2 - ابو بصير گويد : به امام ششم ( ع ) گفتم : خواسته ، اراده كرده ، تقدير كرده ، و مجرى ساخته ؟ فرمود : آرى ، گفتم : و دوست هم داشته ؟ فرمود : نه ، گفتم : چطور خواسته ، اراده كرده ، تقدير كرده ، مجرى ساخته ، و دوست نداشته ؟ فرمود : همچنين به ما دستور رسيده است .
( 2 ) 3 - عبد الله بن سنان گويد : از امام صادق ( ع ) شنيدم مى فرمود : بسا خدا فرمانى دهد و نخواهد ، و بخواهد و فرمانى بدان ندهد . به شيطان فرمان داد كه براى آدم سجده كند و خواست كه سجده نكند و اگر خواسته بود سجده مىكرد ، آدم را از خوردن آن درخت نهى كرد و خواست كه از آن بخورد و اگر نمىخواست كه آدم بخورد نمىخورد .
( 3 ) 4 - أبو الحسن ( ع ) ( امام هفتم ) فرمود : به راستى خدا دو اراده و دو خواست دارد : يك اراده حتمى و يك اراده عزمى ، بسا باشد از چيزى نهى كند و آن را بخواهد و به چيزى فرمان دهد و آن را نخواهد ، مگر ندانى كه خدا آدم را از خوردن آن درخت نهى كرد ولى خوردن آنها را خواست و اگر نمىخواست بخورند خواست آنان بر خواست خدا چيره نمىشد ، و به ابراهيم ( ع ) فرمان داد اسحق را سر ببرد و نخواست كه او را سر ببرد و اگر مىخواست ، خواست ابراهيم بر خواست خداى تعالى چيره نمىشد .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 435
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٤٣٥