( 1 ) 2 - فرمود : هيچ چيزى نيست كه در آن دست باز گرفتن و كنارهگيرى ، يا دست انداختن و اقدام تصور شود از هر چه خدا بدان فرمان داده يا از آن نهى كرده جز آنكه براى خداى عز و جل در بارهاش آزمايش و قضاوتى است .
باب سعادت و خوشبختى و شقاوت و بدبختى
( 2 ) 1 - امام صادق ( ع ) فرمود : براستى خدا پيش از آنكه آفريدههاى خود را بيافريند سعادت و شقاوت را آفريد ، هر كه را خدا خوشبخت و سعادتمند آفريد ، هرگز او را دشمن ندارد ، اگر بد كند كار او را دشمن دارد نه خود را ، و اگر بدبخت و با شقاوت باشد ، هرگزش دوست ندارد و اگر كار خوبى كند ، كارش را دوست دارد و خودش را دشمن دارد به خاطر سرانجامى كه بسوى آن مىرود ، هر گاه خدا چيزى را دوست دارد هرگزش دشمن ندارد و هر گاه چيزى را دشمن دارد هرگزش دوست ندارد .
( 3 ) 2 - ابو بصير گويد : من حضور امام صادق ( ع ) نشسته بودم و يكى از آن حضرت چنين پرسيد ، گفت : قربانت يا بن رسول الله ، از كجا بدبختى دامنگير گنهكاران شده تا در علم خدا گذشته كه به كيفر كردار خود محكوم به شكنجهاند ؟ امام فرمود : اى