پرسش كرد و آن حضرت نگاشت
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ تَبَّتْ يَدا أَبِي لَهَبٍ
و متوكل فهميد كه رواست زيرا خدا از كافر بكنيه نام آورده .
14 - دعوات راوندى : پيغمبر در باره اهل ذمه فرمود : آنها را در مجالس برابر با خود نسازيد و بيمارشان را عيادت نكنيد ، و دنبال جنازههاشان نرويد و آنها را به تنگترين راهها دچار كنيد ، و اگر بشما دشنام دادند آنها را بزنيد و اگر شما را زدند آنها را بكشيد ، و امام باقر ( ع ) فرمود بجابر : از دشمن ما يارى مجو در هيچ نيازى و از او خوراك مخواه و نه شربت آبى .
15 - كنز كراچكى : امير مؤمنان فرمود : هر كه نزد كافر ذمى رود و برايش فروتنى كند تا از دنيايش بهره گيرد دو سوم دينش برود .
باب هشتاد و ششم در باره رفتن به بلاد مخالفان و كفار و با آنها بودن .
1 - كشى : بسندش تا حماد سمندرى كه به امام ششم ( ع ) گفتم : من ميروم بكشور بتپرستان و كسانى كه پيش ما هستند ميگويند اگر آنجا بميرى با آنها محشور ميشوى ، گويد به من فرمود :
اى حماد در آنجا كه هستى نام ما را ميبرى و بامامت ما دعوت ميكنى ؟ گفتم : آرى فرمود :
در شهرهاى اسلامى نام ما را ميبرى و بما دعوت ميكنى ؟ گفتم : نه گويد : به من فرمود اگر در آنجا بميرى يك امت محشور شوى و نورت جلو رويت روان شود .
2 - نوادر راوندى : بسندى تا رسول خدا ( ص ) كه فرمود : من بيزارم از هر مسلمانى كه هم منزل شود با بتپرستى در كشور جنگجو ( باسلام ) .
باب هشتاد و هفتم در تقيه و مدارا
قرآن مجيد
1 - آل عمران ( آيه 28 ) جز آنكه از آنها تقيه كنيد تقيه كردنى .
2 - النحل ( آيه - 106 ) چه كسى كافر شود به خدا پس از ايمانش جز آنكه به زور وادار شود و دلش وابسته و مطمئن است بايمان .
3 - المؤمن ( آيه - 28 ) و گفت : مردى مؤمن از آل فرعون كه نهان ميداشت ايمانش را .