تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 230

مساهمون:

ص٢٣٠
قانعم با آنچه روزى داده‌اندم در جهان * تو برو دنيا بر اهل فريب و هر ستم من بترسم از خدا روز لقاى حضرتش * وز عذاب دائمى كان را زوالى نيست هم
و از دنيا رفت و از كسى چيزى به عهده نداشت تا خدا را ملاقات كرد پسنديده و بىملامت و مذمت و امامان پس از او هم پيرو او شدند كه بشما رسيده كه به چيزى از بديهاى دنيا آلوده نشدند ، بر همه درود و خاكشان خوش . من همه مكارم دنيا و آخرت به تو فرستادم از قول صادق مصدق رسول الله ، و اگر اندرزهاى مرا كه در نامه نيست بكارزنى و گناهان و خطاها بمانند سنگينى كوهها و موجهاى درياها بر تو باشد اميد دارم خدا عز و جل بقدرتش از تو حمايت كند اى عبد الله مبادا مؤمنى را بترسانى كه پدرم به من بازگفت از قول پدرانش كه على بن ابى طالب ( ع ) ميفرمود : هر كه بمؤمنى نگاهى كند كه او را بترساند خدايش بترساند روزى كه جز سايه‌اش سايه‌اى نيست و او را به صورت مورچه با همان گوشت و تنش محشور كند تا بجايگاهش برساند ، و بازگفت از پدرانش تا پيغمبر ( ص ) كه فرمود : هر كه بداد مؤمن بيچاره‌اى رسد خدا روزى كه جز سايه‌اش سايه‌اى نيست بداد او رسد و او را آسوده دارد روز هراس گرانتر و او را آسوده دارد از بد سرانجامى و هر كه حاجتى از برادر مؤمنش بر آورد خدا حوائج بسيارى از او بر آورد كه يكيشان بهشت است و هر كه برادر مؤمن برهنه خود را بپوشد خدايش از سندس و استبرق و ديباى بهشت بپوشد و پيوسته در رضوان خدا اندر است تا نخى از آن بر تن پوشنده است ، و هر كه برادر گرسنه‌اش بخوراند خدايش از خوراكهاى خوب بهشت بخوراند ، و هر كه از تشنگى او را بنوشاند خدايش از شراب سر به مهر بهشت بنوشاند ، و هر كه خدمتكارى به برادرش دهد خدا از پسر بچه‌هاى جاويد بهشت خدمتكارش كند ، و با دوستان پاكش او را جا دهد ، و كسى كه برادر مؤمنش را بر پاكشى سوار كند خدايش بر شتران بهشت سوار كند و روز قيامت به او بر فرشته‌هاى مقرب ببالد ، هر كه به برادر مؤمنش زنى دهد كه همدمش باشد و پشت او باشد و به دو آسايش كند خدايش از حور العين بوى زن دهد و او را همدم صديقان از خاندان پيغمبرش و برادرانش كند و بدانها مانوس نمايد ، و هر كه يارى دهد برادر مؤمنش را بر سلطان جائر خدايش يارى دهد در گذشتن از صراط آنجا كه قدمها بلرزند ، و هر كه بديدن برادر مؤمنش به خانه او رود بىحاجتى به او از زائران خدا نوشته شود و بر خداست كه زائرش را گرامى دارد . اى عبد الله پدرم به من بازگفت : از پدرانش تا على ( ع ) كه شنيده رسول خدا ( ص ) روزى به اصحابش ميفرمود : اى گروهان مردم راستش مؤمن نباشد آنكه به زبان ايمان دارد و در دل ندارد ، از لغزش مؤمنان وارسى نكنيد زيرا هر كه وارسى كند از آن خدا روز قيامت لغزشهايش
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 230 | العلامة المجلسي / محمد باقر كمره‌اى