گويد : اره برگرفت بر سر آن زن نهاد تا دو نيمش كند ، سپس رو به او كرد و گفت : دو دو نيمش كنم ؟ آن مرد رهنما گفت : وفا كردى بقرار خود ، هر چه با خوددارى و همه آنچه آوردى از خودت باشد ، مرا خدا تبارك و تعالى فرستاده تا به تو عوض دهم از احسانى كه به آن مرده در راه نمودى و اين پاداش تو است در برابر آن .
35 - نهج البلاغه : و سخنى است از آن حضرت ( ع ) كه : هر كه بى جا احسان كند و بنا اهل خير رساند بهرهاى از آن نبرد جز سپاس زبونان و ستايش بدان و گفتگوى نادانان تا نعمت رساند به آنان : چه دست بازى دارد براى دگران و در راه خدا بخيل است هر كه را خدا مالى دهد بايد بخويشان خود رساند ، و با آن مهماننوازى كند ، و اسير و رنجبر را برهاند ، و از آن به مستمند و قرضدار كمك كند ، و خود را بپرداخت حقوق آن و پيشامدهاى ناگوارش شكيبا دارد براى رسيدن به ثواب زيرا دستآورد اين خصال شرف اخلاقى اين جهانست و رسيدن به فضائل ديگر سرا .
36 - امالى طوسى : بسندش تا رسول خدا ( ص ) فرمود : دنباله داشتن احسان بهتر است از آغاز كردن به آن .
37 - همان ( ج 2 ص 257 ) بسندش تا امام ششم ( ع ) كه به مفضل فرمود : اگر خواهى بدانى كسى بدبخت است يا خوشبخت بنگر كه نيكى و احسانش را به كه ميدهد ؟ اگر باهل و سزاوار آن بدهد بدان كه به راه خير ميرود ، و اگر بنا اهل دهد بدان كه نزد خدا خيرى نبرد .
38 - الدره الباهره : از امام حسن ( ع ) فرمود : احسان درست اينست كه پيش از آن معطلى نباشد و بدنبالش منت نباشد و بخل اينست كسى به حساب آورد آنچه انفاق كرده از ميان رفته و آنچه نگهداشته شرف او گشته و فرمود : هر كه نعمت بخشى خود را به شماره آورد آن را نابود كرده ، و فرمود : وفادارى بدوام بخشش است .
39 - نهج البلاغه ( ج 2 ص 190 ) امير مؤمنان ( ع ) فرمود : از احسان دست مكش كه قدر آن را نشناسند و تشكر نكنند زيرا بسا كسى تشكر و قدرشناسى از آن كند كه بهرهاى از آن نبرده ، و از تشكر ديگران به نتيجه بيشترى رسى از ناسپاسى آن و خدا دوست دارد نيكىكنندگان را ، و فرمود ( ع ) هر كه گمان خيرى از تو دارد باورش را بارور كن .
و بجابر بن عبد الله انصارى فرمود : اى جابر پايدارى جهان با چهار كس است ، دانشمندى كه دانشش را به كار بندد ، و نادانى كه از آموختن سرباز نزند ، و با سخاوتى كه از احسان دريغ نورزد ، و مستمندى كه آخرت خود را بدنيايش نفروشد ، اى جابر هر كه نعمت خدا بيشتر دارد نياز مردم به او بيش گردد و هر كه براى خدا آنها را بر آورد دوام نعمتها را بايدش و هر كه بدان
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 269
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٦٩