و هر بنده كه آفريدم او را بايمان رهنمائى كردم و خوبش آفريدم و به بخل گرفتارش نكردم زيرا كه خير او خواستم .
گويم : اخبار بسيارى در باب جوامع المكارم گذشته .
15 - همان ( ج 1 ص 311 ) : بسندى تا امام ششم ( ع ) كه فرمود : اهل احسان كردن در دنيا همان اهل احسان در ديگر سرا باشند زيرا در آخرت كفه حسناتشان سنگين باشد و از آن به گنهكاران بخشش كنند .
16 - همان ( ج 2 ص 71 ) بسندش تا پيغمبر ( ص ) ، فرمود : هر احسانى صدقه باشد بتوانگر باشد يا نيازمند ، پس صدقه دهيد و گر چه به نيمى از يك دانه خرما باشد ، از دوزخ بپرهيزيد و گر چه با نيمى دانه خرما ، زيرا خدا عز و جل آن را براى صاحبش كه صدقه داده فزون سازد و بپرورد چنانى كه يكى از شماها كره خر و اسب يا كره شتر خود را پرورش دهيد تا روز قيامت آن را بوى پردازد ، و تا اينكه بزرگتر از كوه بزرگى باشد .
17 - علل ( ج 1 ص 234 ) بسندش تا امير مؤمنان ( ع ) فرمود : راستى برترين چيزى كه اهل توسل بدان آويزند ايمان بخداست و حديث را كشانده تا آنجا كه فرموده : و كارهاى خوب كردن براستى جلوگيرند از مردن به دو نگهدارند از افتادن در خوارى .
18 - خصال ( ج 1 ص 126 ) بسندش تا امام ششم ( ع ) فرمود : چهارند كه بنابودى كشند تخم افشاندن در شورهزار و چراغ افروختن در پرتو ماه ، و خوردن سر سيرى و احسان كردن به نااهل .
در خصال : ضمن سفارشهاى پيغمبر ( ص ) بعلى ( ع ) مانندش آمده و در آنست كه خوبى كردن نزد كسى كه اهلش نباشد .
19 - امالى طوسى ( ج 1 ص 291 ) بسندش تا امير مؤمنان ( ع ) فرمود : پنج چيز بيهوده گردند ، چراغى كه بيفروزى در برابر خورشيد ، روغن برود و تابش سودى ندهد ، و بارانى كه روان شود بر زمين شورهزار باران از ميان برود و زمين سودى ندهد ، و خوراكى كه آشپزش خوب بسازد و جلو سير گذارند از آن سود نبرد ، و احسان به كسى كه قدر آن را ندارد و تشكر نكند .
20 - خصال : بسندش از امام ششم ( ع ) كه فرمود : چهارند كه بيهوده شوند : دوستى با كسى كه وفا ندارد و احسان به كسى كه شكرش نكند ، و دانش آموختن به كسى كه شنوائى ندارد ، و راز سپردن به كسى كه نگهدارش نيست .
21 - همان : بسندش تا امير مؤمنان ( ع ) فرمود : بخشش كن بهر كه خواهى تا فرمانده او باشى ، و نيازمند شو بهر كه باشد تا اسير او باشى و بىنياز شو از هر كس خواهى تا همگنان
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 264
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٦٤