و ميرهاى بد و ناگوار ، و هر كار خيرى صدقه به حساب است ، و اهل كار خير و خوب در دنيا اهل كار خير شمرده شوند در ديگر سرا ، و اهل زشتكارى در دنيا اهل زشتكارى باشند در ديگر سرا ، سر آغاز واردشوندگان در بهشت اهل كار خيرند و سرآغاز اهل دوزخ در ورود بدوزخ زشتكارانند .
( و در آنست كه كارهاى خوب نگهدارند از مرگهاى بد و صدقه نهانى خاموش كند خشم پروردگار را ، و صله رحم فزونى در عمر باشد - از پاورقى ص 407 ) .
از كتاب حسين بن سعيد مانند آن نقل شده .
در امالى طوسى بسندش تا پيغمبر ( ص ) مانند آن آمده .
2 - امالى صدوق : بسندش از احمد بن ابى مقدام عجلى كه روايت شده مردى نزد على ابن ابى طالب ( ع ) آمد و به آن حضرت گفت : يا امير المؤمنين من به تو نيازى دارم فرمودش : آن را روى زمين بنويس كه من تنگدستى تو را بروشنى مىبينم ، و روى زمين نوشت : من فقير و نيازمندم و على ( ع ) فرمود : قنبر دو حله به او بپوشان و آن مرد شروع كرد و سرود :
پوشاندى به من جامهاى كه زيبائيهايش كهنه شوند * و من از ستايش خوب به تو جامهها پوشم اگر بستايش خوبم رسى به ارجمندى رسيدى * و براى آنچه بدان رسيدى عوضى بجوئى راستى كه ستايش زنده ميدارد نام صاحبش را * مانند بارانى كه برطوبتش زنده كند دشت و كوه را تا زندهاى دست از نيكى كه بدان آغاز كردى بر مگير * كه هر كس البته پاداش بيند بدان چه كرده است آن حضرت فرمود : صد اشرفى طلا به او بدهيد ، گفتند : يا امير المؤمنين او را بىنياز كردى فرمود : من از پيغمبر ( ص ) شنيدم ميفرمود : هر كس را بمقامى كه بايدش واداريد ، سپس آن حضرت فرمود : من در شگفتم از مردمى كه با مال خود بنده و كنيز ميخرند و با احسان خود آزادگان را نمىخرند .
3 - قرب الاسناد : بسندش تا رسول خدا ( ص ) فرمود : بهشت را درى باشد كه به آن باب المعروف گويند و در آن در نيايد مگر اهل كار خير .
4 - تفسير على بن ابراهيم : امام صادق ( ع ) فرمود : چيزى را دوستتر ندارم از اينكه به مردى كه در سابق به او بخششى كردم بخشش ديگرى را بدنبالش آورم و به خوبى آن را پرورش دهم زيرا دانستم كه دريغ كردن از پايان نعمتها زبان تشكر از آنها را ميبرد ( و آنها را به دست فراموشى مىسپارد ) .
5 - همان : بسندش تا رسول خدا ( ص ) كه بعلى ( ع ) فرمود : بر تو باد به كارهاى خوب زيرا كه جلوگيرند از مردنهاى بد .
6 - خصال ( ج 1 ص 25 ) : بسندش از امام ششم ( ع ) كه فرمود : احسان كردن جز زكات
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 262
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٦٢