بيان : ( پس از تفسير الفاظ و احتمالات كه ترجمه آن سود عمومى ندارد گويد ) قبطى جامه كتانى نازكى است كه در مصر بدست قبط ساكنان اصلى آن ساخته ميشده و گويا مقصود اينست كه ميخرامد شاد و فرخنده در درون نورى سفيد كه بسيار سفيد است بمانند جامههاى قبطى يا اينكه جامههاى سفيد از نور پوشيده بمانند جامه قبطى و از اين رو هر چيزى بدان درخشان شود و بقولى مقصود پرده نازكى است كه فرشتهها در گرد او گيرند تا كسى با بىادبى به او نزديك نشود . . .
9 - كافى : بسندش تا امام پنجم ( ع ) كه بنده مسلمان خدا چون از خانهاش براى ديدن برادر دينى خود نه به قصد ديگر بيرون آمد براى رضاى خدا و روى آوردن بدان چه نزد او است خدا عز و جل هفتاد هزار فرشته به او گمارد كه در برگشت بخانهاش از پشت سرش به او ندا كنند ، آگاه باش كه پاك شدى و بهشت براى تو پاك و رواست .
بيان : در اعراب الفاظ است و ترجمهاش سودى ندارد ) .
10 - كافى : بسندش تا امام ششم ( ع ) فرمود : ديدن نكند مسلمانى برادر مسلمانش را در راه خدا و براى خدا جز كه خدا عز و جل به او نداء كند اى ديداركننده پاكى و پاك است بهشت براى تو .
11 - كافى : بسندش تا امام باقر ( ع ) فرمود : خدا عز و جل را بهشتى است كه در آن در نيايد جز سه تا : مرديكه در باره خودش به حق قضاوت كند ، و مرديكه براى خدا برادر مؤمنش را ديدار كند ، و مرديكه در حوائج برادر مؤمنش را بر خود مقدم دارد .
12 - كافى : بسندش تا امام پنجم ( ع ) فرمود : مؤمن بيرون شود بسوى برادرش تا او را ديدن كند و خدا عز و جل فرشتهاى به او گمارد كه يك بال خود را روى زمين نهد و بال ديگر را بر آسمان گيرد تا به او سايه افكند ، و چون به منزل آن برادر دينى در آيد خدا جبار تبارك و تعالى ندا در دهد ايا بنده حقشناس من پيرو آثار پيغمبر من بر من بايست است بزرگ داشت تو از من بخواه تا به تو بدهم ، مرا بخوان تا پاسخت دهم ، خاموش باش تا خودم بخشش و عطا را آغاز كنم ، و چون برگردد بسوى خانه خودش باز هم خداى تبارك و تعالى به او ندا كند : اى بنده حقشناس من بر من بايد كه تو را گرامى دارم ، من بهشتم را براى تو واجب كردم و تو را ميان بندگانم شفيع ساختم و شفاعت تو را پذيرايم .
بيان : يك بال بر زمين تا بر آن گام نهد و يك بال به هوا تا او را فرا گيرد و حفظ كند ، و بقولى كنايه از تعظيم و تواضع براى او است .
13 - كافى : بسندش تا امام ششم ( ع ) ، فرمود : ديدار مؤمن براى خدا بهتر است از
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 224
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٢٤