آنجا كه فرموده ( آيهء 83 سورهء النساء ) : « و اگر بود از نزد جز خدا هر آينه مىيافتند در آن اختلافى بسيار » .
و با اين آيه معتقدند كه اختلاف از دين خدا است و دعوى بندند به پيغمبر ( ص ) كه فرموده : اختلاف امت من رحمت است .
و عجيب است كه اختلافشان رحمت باشد و اتفاق آنان سخط و نقمت نباشد .
و عجيب است در امرشان كه ميشنوند پيغمبر ( ص ) ميفرمايد : هر كه در بارهء كمتر از ده درهم حكم كند و در قضاوت خرد خطا كند و بر خلاف حكم خدا عز و جل باشد آيد روز قيامت دست بسته با دستبند .
و با اين حديث مخالفت كنند و پندارند كه حاكم در خطاء خود يك ثواب دارد و مدعى شوند بر پيغمبر ( ص ) كه فرموده : چون حاكم اجتهاد كند و بخطا رود او را يك ثواب باشد و چون اجتهاد كند و درست بفهمد دو ثواب دارد و آنچه آنان را واداشته بر جعل و ساختن اين خبر اين است كه دانستند خطا ميكنند و پيشوايانشان هم كه دين خود را از آنها گرفتند و به آنها گرويدند در خطا افتادند و از اين رو شعار خود كردند كه : هر مجتهدى درست گو است و به حق رسيده .
و عجب اينست كه : هر مجتهدى مصيب است و بر حق جز شيعه كه آنان در اجتهاد خود خطا رفتند و بدعت گذارند و به نظر آنها هر كس در اسلام يك فتوى صادر كرده چه بر آن قول مانده تا مرده و چه از آن برگشته و قول ديگرى اختيار كرده او از فقها امت است و فتواى او در شمار اختلاف اهل ملت اسلام است و گفتههاى او مسموع است و او از اهل سنت و جماعت است جز امامان از اهل بيت نبوت و خاندان پيغمبر اسلام ( ص ) زيرا امام باقر و امام صادق و پدرانشان و امامان از فرزندانشان عليهم السلام نزد آنها از فقهاء نيستند و گفتههاى آنان را خلاف اسلامى بشمار نياورند و هيچ گفته را از آنها باور ندارند و هيچ كار آنان را درست ندانند و آنان از اهل سنت و جماعت نباشند و كسانى كه بدنبال آنها رفتند و از آنها پيروى كردند بدعتگذار باشند و اين اظهار يك دشمنى است كه بنهايت رسيده .
كنز الفوائد ( گنجينه معارف شيعه اماميه ) ( فارسى ) — صفحة 377
مساهمون: أبي الفتح محمد بن علي الكراجكي
ص٣٧٧