فصل : از يك سخنرانى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در ياد مرگ و در پند
177 - آيا مردم گويا مرگ بر جز شما نوشته است ، و گويا انجام حق بر جز شما بايست است و گويا مردهها كه تشييع ميشوند مسافرانى هستند كه در اندك زمانى بسوى ما برگردند ، آنان را بگور ميكنيم و تركه آنها را ميخوريم ، گويا ماها پس از آنها جاويدانيم ، هر پندآموزى را بفراموشى سپرديم و از هر پيشامد بنياد كنى آسودهايم خوشا بر آنكه عيب خودش او را از عيب ديگران بازداشته و آنچه بدست آورده در جز گناه به كار برده است و بناتوانان و مستمندان دلسوزى و كمك كرده و با مردمان دانشمند و فرزانه در آميخته و همدم شده ، خوشا بدان كه نفسش را خوار كرده و خوشخو است و درونش به است و كنار دارد از ديگرى بدى خود را و انفاق كند فزونى مالش را و باز دارد فزونى گفتارش را و سنت فراگير او باشد و از آن پس ببدعتش نكشاند و آن را وانهد .