3 - 40 - حم السجدة - بكنيد هر چه خواهيد كه خدا بدان چه كنيد بينا است .
يك پرسش : و آن از قول خدا است در يكجاى از داستان موسى ( ع ) كه - 10 - النمل - بيفكن عصايت را و چونش نگريست جست و خيز ميكرد بمانند جان ( مار باريك و پرشتاب ) برگشت بدنبال و رو برنگرداند .
و در جاى ديگر فرموده : 104 - الاعراف - افكند عصايش را و ناگاه ثعبان آشكارى بود .
و گفته : چرا در وصف عصا اين دو آيه اختلاف دارند كه در يكى گفته آن عصا چون جان است و آن مار خرد است .
و ديگرى گفته : چون ثعبان مبين است و ثعبان مار بزرگ است و چگونه از يك حالت بدين دو وصف دور از هم گزارش داده ؟
جواب از اين پرسش به دو وجه گفته شده .
1 - چون موسى ( ع ) عصا را افكند خدايش مانند جان ساخت در سرعت جنبش و نيرو پر نشاطى و چون ثعبانش ساخت در بزرگى پيكر و هراس آورى در نگاه و تركيب بدن و داراى هر دو وصف بود و در آيهاى كه آن را جان وصف كرده مقصود اين نيست كه در هر وصفى جان بوده و تشبيه آن به ثعبان در آيه ديگر به منظور اين نيست كه در همه چيز چون ثعبان بوده و بنا بر اين ميان دو آيه اختلافى نيست به حمد اللَّه و منه .
2 - پاسخ دادند كه دو آيه گزارش از يك واقعه نيستند بلكه هر كدام گزارش حال خاص است آن حالى كه در آن عصا چون جان شد در آغاز نبوت بود و پيش از آنكه موسى نزد فرعون رود و پيغام خدا را برساند و آن حالى كه عصا ثعبان مبين شد در برخورد با فرعون و رساندن پيغام بود و خود قرآن هم دليل بر اين معنا است و شبههاى بجا نماند و المنة للَّه « 1 » .
هامش
( 1 ) آيه يكم كه از سوره نمل است در مقام بيان برخورد موسى است در وادى ايمن با آتش درخت و دريافت فرمان نبوت و در اين هنگام عصا را كه انداخت به صورت جان شد كه مارى خرد و باريك و پر جست و خيز است ولى آيه دوم كه عصايش از انداختن ثعبان مبين شده هنگام اظهار معجزه در برابر فرعون و يارانش بوده كه به صورت مارى بزرگ و اژدها منش درآمده تا آنان را بترساند و قبول دعوت حضرت موسى وادارد .