و استدلال بگفته حسان دلالت دارد بر كوردلى و تيره خردى آنان و بر اشتباه كارى بر مردم كم خرد و نادان و اگر انصاف داشتند متوجه ميشدند بدان شعر حسان كه در آن اعتراف كرده بامامت و رياست امير مؤمنان ( ع ) بر همه مردمان در ستايشى كه روز غدير خم در حضور رسول خدا ص از آن حضرت نمود در بر همه حاضران و پس از استجازه از پيغمبر در باره آن حضرت سرود .
نداشان كرد پيغمبر همان روز غدير خم * بزد در گوششان فرياد تا آموزد آن مردم
بگفتا كيست مولاى شما و هم پيغمبرتان * بگفتند و كسى زانها نكرده راه حق را گم
بود معبود تو مولاى ما و تو نبى ما * نيابى تو ز ما امروز نافرمان سر در گم
بفرمود اى على برخيز و نزدم آى زيرا من * پسنديدمت بعد خود امام و هادى مردم
هر آن كس را منم مولا همين باشد ولى او * همه باشيد ياران درست و دوستدار او
دعا كرد اى خدا دوستدار : دوستش باش * بشو دشمن بهر كس با على دشمن شود ربا
پيغمبر اين گفتار او را تصويب كرد فرمود : پيوستهاى حسان مؤيدى تا ما را با زبانت ياورى چه شد كه ناصبىها آن شعرها را كه از گفته حسان براشان روايت شده شنيدند و اين اشعارى كه همه كاروانهاى حج وداع با خود بهر شهر و ديار بردند نشنيده گرفتند ، و چطور با آن شعر نزد آنان سبقت ابا بكر باسلام ثابت شد و امامت امير مؤمنان با اين اشعار با اعتبار بر همه مردم ثابت نباشد ؟ و يا چطور يك گفتهء او را حجت دانند و باور كنند و احتجاج بپاره ديگر را دروغ شمارند .
آيا چنان نيست كه اگر در باره على ( ع ) دروغ گفته باشد در اين اشعار ، مىشود گفت در آن شعرى كه شما از او حكايت كرديد دروغ گفته باشد ، و اگر گويند حسان شاعر پيغمبر ص است و ما او را دروغگو ندانيم ولى مىشود اشعارى كه شما روايت