يك نوعش غرشنه است و ابن بيطار گفته : در سرزمين بيت المقدس بسيار است و در آنجا به كرشية معروف است .
ابن سينا گفته : آن از جنس كما است و شكل فطر مانند كاسه كوچك خندانيست ، در هم و نرم است و با آن رخت شويند و با ترشيش خورند ، ابن بيطار در باره كما گفته : بقول برخى سرخش كشنده است و بهترش سختتر آنست در خوشمزگى و نرمى و سفيد منشى و آنكه سوراخ سوراخ و سست است بسيار پست است و در معده بسيار داغ خوبست ، و چون براى پرخوردنش هضم نشود يا براى ناتوانى معده خلط بسيار بد غليظى دارد كه در فرود پشت و سينه دردها آورد ، از ابن ماسه است كه سرد است و تر در درجه 2 ، و از مسيح است كه خوردنش بستگى آورد و سرمه آبش ديده را روشن كند ، غافقى گفته : از خواص كما اينست كه هر كه خوردش و زهر دارى گزدش و كما در معده دارد بميرد و درمانى ندارد البته ، آب كما شايستهتر داروى چشم است اگر سنگ سرمه را با آن پرورش دهند و بدان سرمه كشند ، زير پلكهاى چشم را نيرو دهد و روح ديد را فزايد و آن را تيز كند و آب آوردن چشم را جلو گيرد - پايان - « من گويم » : سخنى در اين باره در باب درمان چشم گذشت .
باب دوازدهم - خرفه
1 - « در محاسن » ( 517 ) بسندش از امام ششم عليه السّلام كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله گام بر ريگ سوزان نهاد و آن را سوخت و گام بر خرفه نهاد سوزش آن را زدود و برايش دعا كرد و آن را دوست ميداشت ، در كافى ( 6 / 367 ) مانندش آمده و بدان فزوده كه : ميفرمود : وه چه سبزى پر بركتى است .
2 - « در محاسن » ( 518 ) بسندش از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله كه خرفه را باشيد كه ابزار هوش است و اگر چيزى خرد فزايد همانست ، در مكارم : مانندش