7 - النور - 43 - و فرو آورد از آسمان كوههها كه در آنها است تگرگ و برساندش بهر كه خواهد و گرداندش از هر كه خواهد .
8 - الفرقان - 48 - و فرود آورديم از آسمان آب پاكيزه و شوينده تا زنده كنيم بدان سرزمين مرده را و بنوشيم آن را بدان چه آفريديم از چهار پايان و مردمان بسيار .
9 - ق - 9 - و فرود آورديم از آسمان آبى مبارك .
10 - الواقعه - 68 - آيا پس ديديد آبى كه نوشيد - 69 آيا شما آن را فرو آورديد يا ما فرود آورديم - 70 - اگر خواهيم تلخش سازيم آيا شكر نگذاريد .
11 - المرسلات - 28 - و نوشانديم شما را آب گوارا و شيرين .
12 - النبأ - 14 - و فرو آورديم از فشارندهها آب جهنده .
تفسير : آيات در اين باره بسيارند و بيشتر آنها با تفسيرشان گذشت .
يك دسته دلالت دارند بر بركت آب باران و سودش ، يك دسته در بردارند منت نهادن بر همه آبها را و بر اينكه از آسمانند و دليلند بر روا بودن انتفاع از آنها و نوشيدن و به كار بردنشان در آنچه مردم بدان نياز دارند و اصل در آنها اباحه است و هر كدام مردم ، حق سود بردن از آن دارند جز آنچه دليل بدرش كرده و مؤيد آنست روايتى به چند سند كه : در سه چيز مردم برابرند آب ، چراگاه و آتش ، و از اين راه مورد اعتبار است كه غدقن از آن مايه سختى بسيار است بويژه در سفرها ، و چون مردمى تشنه بر سر آبى درآيند و برگرفتن از آن نياز به رضايت مردم آن ده داشته باشند كه بگذشت چند روز فراهم نشود نتوانند از آن بنوشند جز به اندازه حفظ جان و بايد مدتى نماز را با تيمم و تن نجس بخوانند با اينكه كمتر دهى است كه جمعى غائب و صغار نداشته باشد و چگونه رضامندى آنها بدست آيد و ما ميدانيم مسلمانان پيشين از اين آب كناره نداشتند و نيز اخبار بسيارى از ائمه ما عليهم السّلام به اين مضمون رسيده كه پرسش شدند از ورود بقريهاى كه آب دارد و پس از پرسش از خصوصياتش جواز آن را اعلام كردند و به اجازه خواستن
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 218
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢١٨