و پيسى و آب زرد و حمق نگهدارد ( 164 ) .
در دعوات راوندى ، از ابى ايوب مانندش آمده .
بيان : بركت بر تو يعنى بر عمرت و بر فرازت يعنى در نعمتت ، و در تو يعنى در علم و كمالت ، يا هر جمله به همه اين معناها است و تكرار براى تاكيد است فيروزآبادى گفته آب زرد آبى است كه در شكم فراهم گردد و بيمار كند ، و در بحر الجواهر گفته : صفرائى است كه در بول گيرد و با آن بدر آيد .
11 - در دعوات راوندى كه پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله فرمود هر كه يك لقمه افتاده يافت و آن را خوب پاك كرد و خوب شست و خورد در درونش جانگيرد تا خدايش از دوزخ آزاد كند : به على عليه السّلام فرمود : آنچه زير سفرهات بريزد بخور كه ندارى را از تو ببرد و كابين حور العين باشد . و هر كهاش بخورد دلش از دانش و بردبارى و ايمان آگنده شود .
12 - در دعائم : از على عليه السّلام : در باره لقمه افتاده در راه رسيده كه هر كهاش بردارد و خوب پاك كند و در شكاف ديوار نهد خدا برايش يك حسنه نويسد و يك حسنه ده برابر باشد و اگرش بخورد خدا برايش دو حسنه مضاعف نويسد ، و از جعفر بن محمّد عليه السّلام است كه چون خوراك ماندهاى در خانهاش ميديد از خوراكشان به اندازه آن ميكاست و ميفرمود در باره قول خدا « مثل زده خدا براشان دهى آسوده و آرام را كه روزيش از خدا فراوان ميرسيد از هر جا و ناسپاسى كردند بنعمتهاى خدا و خدايش پوششى از گرسنگى و ترس پوشانيد بسزاى آنچه پيوسته ميكردند ، « 12 - النحل » آنان مردم دهى بودند كه خدا در زندگيشان فراخى داده بود و پاك كردن خود را با سنگ ، ناهموار شمردند و از نان مانند قلوه سنگ ساختند و با آن خود را پاك ميكردند و خدا بر آنها جانورانى خردتر از ملخ برانگيخت و چيزى كه خدا آفريده بود از درخت و گياه واننهادند تا همه را خوردند و بينوائى آنها به جائى رسيد كه بنانها كه خود را پاك كرده بودند رو آوردند و آن را ميخوردند و از على بن الحسين عليه السّلام است كه به مستراح رفت و در آنجا يك دانه خرما يافت و آن را
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 208
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٠٨