تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 13

مساهمون:

ص١٣
انارى نيست جز كه در آن دانه ايست از انار بهشت و اگر از آن چيزى پرت شد آن را برگيريد و اين دانه بهشتى در درون مسلمانى نرود جز كه 40 صباح آن را روشن كند و آن حضرت هر شب جمعه انار مىخورد ، و از همانست از امير المؤمنين عليه السّلام كه انار را با پيه آن بخوريد كه معده را پاك كند ، و دانه از آن در معده مسلمان جا نكند جز كه روشنش سازد و شيطان وسوسه را تا چهل صباح از آن براند ، و از پيغمبر است كه كسى را در انار خود شريك نميكرد ، و از مرجانه خدمتكار صفيه است كه على عليه السّلام را ديدم انار مىخورد و هر چه از آن مىافتاد برميداشت ، و از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله كه هر كس يك دانه انار را تمام بخورد خدا چهل شب دلش را روشن كند و فرمود : خدا آدم ، نخل خرما ، انگور و انار را از يك سرشت آفريده و از املاء شيخ طوسى است - ره - كه بكودكانتان انار بخورانيد كه زودتر زبان باز كنند ( 194 ) . 35 - در كتاب غايات از امام ششم عليه السّلام كه شركت ديگرى را در انار خود ناخواه‌تر از هر شركت دانم و انارى نيست جز كه دانه‌اى بهشتى دارد و هر كه ناشتا يك دانه انار بخورد دلش روشن شود و وسوسه شيطان از او بگردد تا چهل صباح . 36 - در دعائم است كه على عليه السّلام انار را با پيه‌اش مىخورد و ميفرمود : پاك‌كننده معده است و انارى نيست جز كه در آن يك دانه بهشتى است و اگر از آن دور افتاد بدنبالش باشيد و آن را بخوريد ، و در انارش كسى را شريك نميكرد و هر چه‌اش مىافتاد برميداشت و ميفرمود : انار در درونى نرود جز كه وسوسه شيطان آن را از آن براند ( 112 ) بيان : دور نيست خدا فرشته‌ها را بگمارد تا در هر انارى دانه‌اى بهشتى در آرند ، و بسا مقصود اينست كه خدا در هر انار دانه‌اى پرسود و پربركت آفريده چون انار بهشت و اللَّه يعلم .