است روشنتر است و بايد نحر را تفسير بسر بريدن كرد زيرا اجماعى است كه در اسب نحر درست نيست .
خلاصه اينست : شك نيست در حلالى چهارپايان سهگانه و معروف ميان اصحاب تا بسا اتفاق باشد حلالى گوشت پاكشهاى سهگانه است ( اسب و استر و الاغ ) جز اينكه ابى الصلاح استران را حرام دانسته و آن ضعيف است ، و بد است چهار پائى را كه خود پروريده بدست خود سر برد ، و خورده شود گوشت گاو كوهى و قوچ كوهى و گورهخر و آهوها و يحمورها و فاضل گوشت خر وحشى را مكروه دانسته و در برخى رواياتست كه ترك آن بهتر است .
و حرام است سگ و خوك بنص و اجماع ، و خلافى شناخته نشده ميان فقهاء در حرمت هر درنده چه نيشدار باشد يا ناخندار چون شير ، پلنگ ، يوز ، گرگ گربه ، روباه ، كفتار ، و شغال ، و اخبار بر آن دلالت دارند .
و نيز ميان ما شيعه خلافى ندانم در حرمت مسوخات ، ولى اخبار بسيارى آمده در حلال بودن بسيارى از درندهها و جز آن ، و اصحاب آنها را توجيه كردند و ببرخى از آن اشاره كرديم ، و معروف و مشهور در اكثر كتب فقه حرمت خرگوش و سوسمار است و همه حشرات چون مار ، كژدم ، موش ، موش صحرائى چسنه و صراصر و بنات وردان ككها و شپش و دندان شماره و خارپشت و و بر و خز و فنك و سمور و سنجاب و عظايه ولى اقامه دليل بر آنها مشكل است و مشهور مورد عمل است براى رعايت احتياط و دورى از مذهب مخالفان ، و نيز من خلافى ندانم ميان خودمان در حرمت هر پرنده چنگالدار خواه نيرومند باشد چون باز و صقر و عقاب و شاهين و واشه يا ناتوان چون كركس و رخمه و بغاث و آنچه بر آن دلالت دارد گذشت .
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 81
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٨١