( فمن صمم ) در نسخهها چنين است و آن يا با تخفيف است و فك ادغام چون علم يعنى نشنود و نگويد يا با تشديد است از باب تفعيل يعنى عزم برخاسته خود كند و دست برندارد . در مسالك گفته : لال اگر اشاره فهماننده بسم اللَّه دارد ذبيحه او حلال است و گر نه مانند بىقصد باشد .
62 - در تهذيب ، بسندش از ابى مخلد سرّاج كه نزد امام ششم بودم و معتب وارد شد و گفت : بر در خانه دو مردند ، فرمود : آنها را درون آر ، بدرون آمدند و يكيشان گفت : من مرد زين سازى هستم و پوستهاى پلنگ ميفروشم ، فرمود دباغى شدند ؟ گفت : آرى ، فرمود : باكى ندارد - تهذيب 6 : 374 - .
63 - و از همان - 371 - : بسندش از ابى القاسم صيقل كه نوشتم بسوى او دستگيره شمشيرها كه سفن نام دارند از پوست ماهى ميسازم اين كار جائز است با اينكه گوشت آن ماهى را نميخوريم ، در پاسخ نگاشت باكى ندارد .
بيان : بدان كه برخى حيوانها باتفاق علماء تذكيه پذيرند ، و آن حيوانات حلال گوشتند و برخى باتفاق تذكيه ناپذيرند مانند آدمى بطور مطلق و نجس العين چون سگ و خوك به اين معنى كه مردار آدمى بوسيله ذبح پاك نشود گرچه ذبحش جائز شود مانند كافر ، و نجس العين هم بتذكيه پاك نشود بلكه به همان نجاست خود بماند و در تذكيه پذيرى برخى حيوانها خلاف است مانند مسوخ كه هر كس چون شيخ مفيد و شيخ طوسى و سلّار آنها را نجس داند آنها را تذكيه پذير نداند مانند سگ و خوك و اين قول سست است و كسانى كه آنها را پاك دانند اختلاف دارند و سيد مرتضى و جمعى آنها را تذكيه پذير دانستند و جمعى تذكيه ناپذير مانند حشرات چون موش ، ابن عرس ، سوسمار ، و خلاف در آن چون خلاف پيش است .
سوّم جانوران درنده مورد خلافند چون شير ، پلنگ ، يوز و روباه و مشهور ميان اصحاب اينست كه تذكيه پذيرند و با تذكيه آنها بهرهگيرى از پوست آنها رواست چون پاك هستند . و شهيد - ره - گفته : قائل بتذكيه ناپذيرى آنها دانسته نشده با اينكه اخبار بتذكيه پذيرى آنها دلالت دارند گرچه در سند بيشتر آنها
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 196
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٩٦