43 - ابو جعفر عليه السّلام فرمود : بس است او را كه نام خدا برد و هر نام خدا عزّ و جلّ كافى است و اگر تسميه را عمدا وانهد ذبيحهاش حرامست و اگر از نادانى و فراموشى باشد هر گاه يادش آيد بسم اللَّه گويد .
44 - و از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم است كه از بريدن گوش و بينى جاندار نهى كرد و از زندان كردن آن تا بميرد چنانچه مرغ يا جانور ديگر را ببندند و در جايى افكنند تا بميرد .
45 - و از ابى جعفر عليه السّلام كه هر كه بيهوده گنجشكى را بكشد آن گنجشك روز قيامت شيون كنان آيد و ميگويد : پروردگارا از اين بپرس براى چه مرا كشت و سر مرا نبريده ، بايد از مثله دورى كنيد هر كدام شما و كاردش را تيز كند و جاندار را شكنجه ندهد .
46 - و از رسول خدا است صلى اللَّه عليه و آله و سلم كه نهى كرد از پوست كندن و جدا كردن سر ذبيحه پيش از جاندادنش .
47 - و از ابى جعفر عليه السّلام كه از جاى ذبح سر ببر فروتر از زبان كوچكه و سر حيوان را جدا مكن و گردن او را مشكن پيش از مردنش .
48 - و از امام ششم عليه السّلام پرسش شد از كسى كه سر ذبيحه را پيش از مرگش جدا كند يعنى گردنش را بشكند فرمود : بد كارى كرده و باكى بخوردنش نيست 49 - و از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم كه نهى كرد از جدا كردن سر ذبيحه هنگام ذبح .
50 - و از على عليه السّلام كه به رفاعه نوشت تا بقصابها بگويد سر ذبيحه را خوب ببرند و هر كه نشنود او را كيفر دهد و ذبيحه او را نزد سگان افكنند .
51 - و از ابى جعفر عليه السّلام كه ، سر بر عمداً سر را جدا نكند كه اين نادانيست .
52 - و از آن حضرت از امام ششم عليه السّلام كه فرمودند هر كس عمداً سر ذبيحه را جدا نكند وقت ذبح ولى كاردش از دست پيش افتد و سر را جدا كند حلال است چون تعمد نكرده .
53 - و از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم است كه نهى كرد از ذبح جز زير گلو يعنى در
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 194
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٩٤