بدليل عموم قول خدا تعالى « بخوريد از آنچه براتان نگهدارند » و خصوص صحيحه جميل ( كه در فروع كافى 6 : 204 بسندش آورده كه ) گفت از امام صادق عليه السّلام پرسيدم از مرديكه سگى دنبال شكار فرستد و آن را بگيرد و كارد ندارد سر شكار را ببرّد آيا سگ را وانهد تا آن را بكشد و حلال است ؟ فرمود : باكى ندارد خدا فرموده : « بخوريد از آنچه براتان نگهدارند » .
و پاسخ دادند كه آيه عموم ندارد و گر نه با وجود ابزار هم بايد جائز باشد و از روايت باينكه ضمير « ياخذه » بسگ برگردد نه بشكارچى و معنا اينست كه سگ شكار را گرفته و اين دليل نيست كه شكار از كار افتاده و نميتواند بگريزد و سگ از اين رو او را نگه مىدارد تا بكشد و حلال است و در اين اعتراض اشكال است زيرا اجماع مخصّص آيه است در صورت وجود ابزار ذبح و نسبت بمورد بحث دليل تخصيص وجود ندارد و عام مخصّص در ما بقى حجت است و با تخصيص مورد اتفاق منافات ندارد ، و روايت ظهور دارد كه شكار از كار افتاده است به چند راه .
1 - اينكه گفته : « كارد ندارد » كه مىرساند مانع تذكيه نبودن كارد است نه گريز شكار و گر نه اين عبارت معنا نداشت .
2 - اينكه گفته : تا او را سر ببرد بدان ، كه مىرساند اگر كارد بود سرش را ميبريد و گريزى نميتوانست .
3 - اينكه گفته : « آيا سگ را وانهد تا او را بكشد » مىرساند كه ميتواند سگ را از او باز دارد و تنها براى نبودن كارد سگ را وامينهد تا آن را بكشد .
اخبار باب
1 - در قرب الاسناد - 51 - : بسندش تا على عليه السّلام كه آنچه باز صقر بگيرد و بكشد از آن مخور جز اينكه زندهاش يا بى و سرش را ببرى ، و فرمود : چون تير به شكار زدى و از تو نهان شد و تيرت را در مقتل آن يافتى بخور و آن را كه سنگ يا گلوله گل و تير بىپيكان كشد مخور جز آنكه زنده باشد و سرش را ببرى .
بيان : حياة الحيوان بنقل از عجائب المخلوقات گفته : باز جز ماده نباشد و نرش از نوع ديگر است چون حدأه و شاهين و از اين رو اشكال گوناگون دارد ،